Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 maja 2004 r., SA/Sz 1687/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę "K." Leszek K., Mariusz K. spółki jawnej na decyzję Izby Skarbowej w S. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 27 czerwca 2002 r., (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 1999 roku.
Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazano, że kwestia sporna dotyczy interpretacji art. 19 ust. 3a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz ustalenia, w którym momencie podatnik otrzymał zakupione w "G." samochody. Rozpatrując skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że samochody nabyte przez podatnika na podstawie faktur VAT, otrzymanych przez podatnika w dniu 31 marca 1999 r., zostały dostarczone do magazynu spółki "K." w dniu 1 kwietnia 1999 r. przez przewoźnika PW "W." Skład Celny w K. Należy zatem stwierdzić, że otrzymanie przez podatnika towaru nastąpiło 1 kwietnia 1999 r. i dopiero w rozliczeniu za ten miesiąc mógł on dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w ww. fakturach, stosownie do art. 19 ust. 1, 3 i 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Sąd zwrócił przy tym uwagę, że odmienna interpretacja przepisu art. 19 ust. 3a ww. ustawy dokonana przez spółkę "K.", że przepis ten pozwala na obniżenie podatku w deklaracji za miesiąc poprzedni, składanej /zgodnie z przepisami/ do dnia 25 następnego miesiąca, jeżeli podatnik otrzymał towar w tym następnym miesiącu ale przed złożeniem deklaracji /gdyż obniżenie podatku następuje "w miesiącu otrzymania towaru"/, jest nie do przyjęcia, także i z tego powodu, że wprowadzałoby dodatkowy, nie przewidywany ustawą termin "otrzymania towaru przed złożeniem deklaracji VAT-7" /przy czym byłby to w istocie termin zależny od podatnika, a ponadto stanowiłoby to odejście od ustawowych, miesięcznych okresów rozliczania podatku/. Odnosząc się do tej spornej kwestii Sąd zwrócił uwagę, że z uwagi na brak w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym definicji "otrzymania towaru", należy stosować zasady określone w przepisach kodeksu cywilnego, a w szczególności zasady określone w umowie stron. W myśl zaś ogólnych warunków sprzedaży wynikających z umowy z dnia 27 listopada 1996 r., sprzedaż towaru zamówionego przez nabywcę dochodzi do skutku w dniu doręczenia faktury sprzedaży, natomiast odebranie samochodów następuje poprzez niezwłoczne ich dostarczenie bezpośrednio do magazynu nabywcy albo do pomieszczenia przechowawcy. Sąd w zaskarżonym wyroku zwrócił uwagę, że w rozpatrywanej sprawie samochody zostały dostarczone do magazynu nabywcy przez przewoźnika w dacie ustalonym przez organ podatkowy, a termin ten nie został skutecznie podważony.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosła spółka "K." /reprezentowana przez doradcę podatkowego/, zaskarżając ten wyrok w całości. Zarzuciła ona zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 19 ust. 1 - 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Powołując się na tak sformułowaną podstawę kasacyjną zażądano "uchylenia zaskarżonej decyzji w całości".
Uzasadniając skargę kasacyjną stwierdzono, że jest poza sporem, iż w dacie składania deklaracji za marzec 1999 r., tj. przed dniem 25 kwietnia, spółka "K." posiadała samochody oraz faktury otrzymane w marcu 1999 r. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie podzieliła poglądu Sądu, że samochody te otrzymała 1 kwietnia 1999 r., gdyż /jej zdaniem/ Sąd błędnie zinterpretował postanowienia umowy wiążącej strony. Tymczasem, zgodnie z umową, wystawienie faktury sprzedaży samochodu przez sprzedającego powoduje natychmiastową zmianę statusu prawnego i własnościowego pojazdu, poprzez zmianę właściciela, gdyż wystawienie faktury nosi w sobie zarówno cechy zobowiązujące, jak i rozporządzające danej czynności prawnej, w tym także jej skutki, z którymi związane jest przeniesienie posiadania. Należy zatem przyjąć, że wydanie samochodu właścicielowi następuje z chwilą wystawienia faktury i zlecenia przewoźnikowi przewozu rzeczy stanowiących już własność odbiorcy. Sam przewóz samochodu nie miał nic wspólnego z ich otrzymaniem. Strona wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że nawet gdyby przyjąć za słuszne stanowisko organów podatkowych oraz Sądu, dotyczące daty otrzymania towaru, to nie można zgodzić się z wykładnią, iż dopiero w rozliczeniu za kwiecień 1999 r. można było skutecznie obniżyć podatek należny. Skoro bowiem podatnicy otrzymali towar przed dniem złożenia deklaracji VAT-7, to mieli prawo do obniżenia podatku należnego za marzec 1999 r.
Odpowiadając na skargę kasacyjną, Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od strony wnoszącej skargę kasacyjną kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Powinna ona czynić zadość wymaganiom, jakie ogólnie zostały sformułowane w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ w odniesieniu do pism pochodzących od strony /wymagania formalne/ oraz dla niej przewidziane /wymagania materialne/.
Skarga niespełniająca wymagań formalnych może ulec konwalidacji w trybie i na zasadach określonych w art. 49 par. 1 w związku z art. 193 ww. ustawy.
Braki w zakresie wymagań materialnych nie podlegają sanacji, co czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną. Wymagania materialne skargi kasacyjnej to: /1/ oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; /2/ wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; /3/ przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; /4/ wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie z treścią art. 183 par. 1 ww. ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
W świetle przedstawionej regulacji prawnej, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w rozpatrywanej sprawie, zarówno w petitum skargi, jak i w jej uzasadnieniu, brak jest wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji należy przyjąć, że brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku powoduje, iż skarga taka - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnoprawnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu /por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 13 z aprobującą glosą A. Skoczylasa - OSP 2004 z. 6 poz. 73/. Zawarte w rozpatrywanej skardze kasacyjnej żądanie uchylenia decyzji administracyjnej nie czyni zadość wymaganiom art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż przedmiotem kontroli kasacyjnej może być jedynie orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie decyzja organu administracji publicznej.
Kierując się przytoczonymi względami Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Naczelny Sąd Administracyjny nie zawarł postanowienia o kosztach postępowania kasacyjnego, gdyż stosownie do art. 204 pkt 1 ww. ustawy tylko w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona wnosząca skarg kasacyjną jest zobowiązana zwrócić koszty postępowania poniesione przez organ administracji publicznej.