Postanowienie NSA z 8 września 2004 r., FSK 1875/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa

Rozpoznanie

w dniu 8 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Krzysztofa C.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2004 r. sygn. akt III SA 2394/02

Skład

Sędzia NSA Ewa Madej

Sprawa

w sprawie ze skargi Krzysztofa C. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodka Zamiejscowego w S. z dnia 14 sierpnia 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pełnomocnik Krzysztofa C. - doradca podatkowy Marek S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2004 r. III SA 2394/02, którym oddalono skargę na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodka Zamiejscowego w S. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarga kasacyjna zawiera stwierdzenie, że zostaje wniesiona "z powodu rażącego naruszenia postępowania bezpośrednio godzącego w zasadę praworządności". Jest jedyne określenie podstawy kasacyjnej. Także uzasadnienie skargi nie zawiera konkretyzacji zarzutów, w szczególności nie wskazuje jakiegokolwiek przepisu postępowania przed sądem administracyjnym, który został naruszony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przy wydaniu zaskarżonego wyroku.

W tej sytuacji należy podkreślić, że braki skargi kasacyjnej w zakresie jej zasadniczych, konstrukcyjnych elementów, określonych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie ma charakteru braku formalnego pisma procesowego, do którego usunięcia Sąd jest zobowiązany wezwać stronę postępowania w zakreślonym terminie. Jak zasadnie podkreślono m. in. w postanowieniu NSA z dnia 9 lutego 2004 r. GSK 20/04 /Przegląd Podatkowy 2004 nr 5 s. 53/ "braki kasacji w zakresie przytoczenia podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienia oraz wniosków o uchylenie lub zmianę postanowienia, nie podlegają naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma procesowego. Skarga kasacyjna powinna bowiem być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych. NSA nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi, gdyż ich sprecyzowanie należy do obowiązków wnoszącego kasację. Brak przytoczenia podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz jej uzasadnienia - jest wadą, która uniemożliwia traktowanie takiego pisma jako skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 173 par. 1 powołanej ustawy i czyni ją niedopuszczalną".

Skoro zatem w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera przytoczenia żadnej, z wymienionych w art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawy kasacyjnej, należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej na mocy art. 178 powyższej ustawy.