Postanowienie NSA z 2 czerwca 2005 r., FSK 1890/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 czerwca 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Mariana F.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 1264/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (spr.), Sędziowie NSA Stefan Babiarz, Krystyna Chustecka
Janusz Bielski protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Mariana F. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 15 października 2003 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1993 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Marian F., reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniósł skargę kasacyjną od wym. wyżej wyroku wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W obszernym uzasadnieniu tej skargi przedstawiono przebieg działalności gospodarczej skarżącego, podejmowane przez niego kroki prawne oraz stanowiska organów podatkowych i sądów zajmowane w jego sprawach, a także sprawy okoliczności nie związanych bezpośrednio z zaskarżonym orzeczeniem.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga kasacyjna przewidziana w art. 173 i następnych Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej - p.p.s.a./ jest środkiem odwoławczym o wysokim stopniu sformalizowania. Z tej właśnie przyczyny, dla uniknięcia następstw nieznajomości procedury przez strony wprowadzono tzw. przymus adwokacki /art. 175/. Wymogi skargi kasacyjnej, będące jej elementami konstrukcyjnymi określa art. 176 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga powinna m.in. przytoczyć podstawy kasacyjne /wskazane w art. 174/ i ich uzasadnienie.

Rozpatrywana skarga kasacyjna tego wymogu nie spełnia i jest to brak nieusuwalny, który czyni skargę niedopuszczalną. Jako taka - podlega odrzuceniu /art. 178 w zw. z art. 193 p.p.s.a./.

Przepisy tej ustawy nie dają podstawy do uwzględnienia wniosku Dyrektora o zwrot kosztów w przypadku odrzucenia skargi.