Postanowienie NSA z 29 lipca 2005 r., FSK 1979/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej "E." LTD Sp. z o.o. w P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt I SA/Po 831/02 wydanego

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Krzymień

Sprawa

w sprawie ze skargi "E." LTD Sp. z o.o. w P. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia 5 lutego 2002 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 marca 2004 r., I SA/Po 831/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę "E." LTD Sp. z o.o. w P. na decyzję Izby Skarbowej w P. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r.

W skardze kasacyjnej na powyższe orzeczenie Skarżąca Spółka, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła "rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy". W oparciu o powyższe podstawy wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej opisano poszczególne etapy postępowania podatkowego a także przytoczono zarzuty organów podatkowych dotyczące powiązań pomiędzy firmą polską /Skarżąca Spółka/ a firma norweską /"E." A.S./. Ponadto, Spółka nie zgodziła się z twierdzeniem Izby, iż "przyjęty przez nią sposób rozliczania i ewidencjonowania kosztów nie pozwalał na:

• ustalenie faktycznych kosztów wytworzenia jednostkowych wyrobów bądź partii wyrobów,
• ustalenie wysokości realizowanej marży ogółem, jak również marży realizowanej na poszczególnych rynkach zbytu,
• sprawdzenie cen transferowych stosowanych w stosunkach z udziałowcem.

O ile w trakcie roku faktycznie przyjęty sposób rozliczania i ewidencji kosztów nie umożliwiał tego, to nic nie stało na przeszkodzie zrobić to w ujęciu rocznym.(...) W ujęciu rocznym Spółka w pełni zastosowała art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości:.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podatkowy podniósł, iż Spółka nie wskazała żadnego przepisu procedury, który w jej ocenie został naruszony, co mogłoby czynić skutecznym zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania. Podobnie w przypadku prawa materialnego - skarga kasacyjna nie zawiera wskazania konkretnego przepisu, którego Sąd dokonał błędnej wykładni lub który niewłaściwie zastosował.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach, określonych w art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Równocześnie, z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe powtórzenie treści art. 174 powołanej ustawy: "naruszenie przepisów prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy". Skarżąca Spółka ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrywana skarga kasacyjna nie zawiera powyższego elementu /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04/. Sąd nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego wyroku w jego całokształcie, czego domaga się strona określając podstawy kasacji tak ogólnikowo. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy /por. postanowienie z dnia 24 sierpnia 2004 r., FSK 936/04/.

Podkreślić należy, że również z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że jej autor nie rozumie istoty skargi kasacyjnej. Polemizuje on bowiem z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organy podatkowe, nie wskazuje zaś żadnych zarzutów przeciwko wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, czego wymaga art. 174 powołanej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem kasacyjnym, a jego zadaniem jest kontrola nad działalnością orzeczniczą wojewódzkich sądów administracyjnych. Rozpoznając w postępowaniu kasacyjnym skargę kasacyjną, Sąd weryfikuje zgodność zaskarżonego wyroku z prawem i w tym celu bada również prawidłowość postępowania, które doprowadziło do wydania zaskarżonego orzeczenia.

Prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej, i nie ulegającym sanacji. Zgodnie z art. 183 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

W tych warunkach skarga kasacyjna pozbawiona została swych podstawowych elementów i dlatego jest niedopuszczalna. Podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.