Wyrok NSA z 7 kwietnia 2004 r., FSK 20/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 7 kwietnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ireneusza R.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 13 sierpnia 2003 r sygn. akt SA/Bk 744/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kabat (spr.), Sędziowie NSA Adam Bącal, Krystyna Nowak
Elżbieta Lipińska-Łuszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Ireneusza R. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2003 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku odrzucił skargę Ireneusza R. na postanowienie Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2003 r., (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Decyzją z dnia 9 sierpnia 2001 r. Urząd Skarbowy w B. określił zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanych podatkach dochodowych od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1995, 1996, 1997, 1998 rok. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru próba doręczenia przedmiotowej decyzji w miejscu zamieszkania nie powiodła się, w dniu 13 sierpnia 2001 r. przesyłkę pozostawiono na okres 7 dni w urzędzie pocztowym. Zgodnie z art. 150 par. 2 ustawy Ordynacja podatkowa, doręczenie uważa się za dokonane w dniu 20 sierpnia 2001 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 września 2001 r. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji w dniu 20 stycznia 2003 r. Postanowieniem z dnia 28 marca 2003 r. Izba Skarbowa w B. stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania pozostawiła je bez rozpatrzenia. Postanowienie Izby Skarbowej przesłane zostało na adres strony, awizowanie nosi datę 2 kwietnia 2003 r. Skargę na postanowienie Izby Skarbowej nadano drogą pocztową w dniu 30 maja 2003 r. Strona złożyła skargę do sądu. W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego skargę Sąd stwierdził, iż skarga jest spóźniona /art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/.

W dniu 29.01.2004 r. Strona wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w trybie art. 101 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ skargę kasacyjną zarzucając skarżonemu postanowieniu naruszenie art. 123, 148 par. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ Ordynacja podatkowa oraz niewłaściwe zastosowanie art. 150 par. 1 i 2 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skargi podano m.in., że w aktach sprawy znajduje się koperta ze stemplem pocztowym z dnia 24 kwietnia 2003 r., w której znajduje się przesłane ponownie stronie postanowienie Izby Skarbowej z dnia 28 marca 2003 r., awizowane i zwrócone nadawcy jako niepodjęte w terminie. Wobec opóźnienia w odbiorze przesyłki na poczcie, osoba upoważniona przez stronę odebrała postanowienie osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego w dniu 23 maja 2003 r. Strona podnosi w skardze kasacyjnej, że skoro organ podatkowy ponownie przesłał postanowienie, to termin wniesienia skargi do sądu wynosi 30 dni od dnia kolejnej próby doręczenia. W przedmiotowej sprawie termin odbioru przesyłki upłynął w dniu 31 kwietnia 2003 r., a więc strona wnosząc skargę w dniu 30 maja 2003 r. zachowała ustawowy termin.

Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Naruszenie prawa może być podstawą kasacji, jeżeli na skutek błędnej wykładni lub niewłaściwego jego zastosowania zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu lub występują uchybienia proceduralne sądu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozpatruje tylko te podstawy kasacji, które strona przytoczyła i uzasadniła w treści skargi. W przedmiotowej skardze strona zarzuciła Izbie Skarbowej naruszenie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Nie przytoczyła natomiast przepisów /materialnych czy proceduralnych/, które sąd naruszył w zaskarżonym postanowieniu, a które mogłyby być podstawą jego uchylenia, zgodnie z żądaniem strony zawartym w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, związany granicami skargi kasacyjnej, nie może badać w całokształcie zgodności z prawem decyzji administracyjnej i naruszenia przepisów przez organy podatkowe. Przedmiotem postępowania kasacyjnego jest zgodność z prawem wyroku wydanego przez sąd.

Z powodu braku wskazania przez stronę naruszenia prawa przez sąd wydający postanowienie 13 sierpnia 2003 r., na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 101 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ skargę kasacyjną należało oddalić.