Uzasadnienie
3 listopada 2003 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Doroty B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 25 maja 2003 r. (...) w sprawie częściowego umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 1998 r.
Skarga zawierała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 16 stycznia 2004 r. III SA 3043/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który - od 1 stycznia 2004 r. - stał się właściwy w sprawie na mocy art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, zwolnił skarżącą od obowiązku uiszczenia wpisu w kwocie przekraczającej 100 zł, co oznaczało, iż była obowiązana do uiszczenia - tytułem wpisu sądowego takiej właśnie kwoty. Postanowienie zostało doręczone 10 lutego 2004 r., a wezwanie do uiszczenia wpisu 23 marca 2004 r.
W wezwaniu zakreślony został tygodniowy termin do uiszczenia żądanej kwoty pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd poinformował o sposobie uiszczenia wpisu z podaniem nr rachunku bankowego /kopia w aktach sądowych sprawy/.
29 marca 2004 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek, bez użycia urzędowego formularza, o zwolnienie jej z kosztów sądowych w wysokości 100 zł.
Postanowieniem z 25 maja 2004 r. III SA 3043/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę Doroty B. odrzucił wskazując, że skarżąca w wyznaczonym terminie wpisu nie uiściła, a ponowny wniosek złożyła po jego przekroczeniu. Postanowienie zostało doręczone stronie 22 czerwca 2004 r.
W skardze kasacyjnej, złożonej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie 21 lipca 2004 r. Dorota B. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty w kwocie 100 zł jak również o kontynuowanie postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor, wykorzystujący zawód radcy prawnego, wskazał, że:
Skarżąca Dorota B. została powiadomiona o częściowym zwolnieniu jej z wpisu sądowego, jednak nie wskazano jej numeru konta na które obowiązana była owe 100 zł uiścić. Nie wniosła zażalenia na postanowienie z 16 stycznia 2004 r., ustalające owo minimum wpisu i była gotowa uiścić. Na tym etapie okazało się jednak, że Urząd Skarbowy w W. dokonał aż dwukrotnie w jednym tygodniu ściągnięcia wszystkich pieniędzy z konta bankowego skarżącej Doroty B. W tych pieniądzach były też alimenty na syna skarżącej. Alimenty te wpłynęły 6 marca 2004 r. i były wyraźnie jako takie oznaczone. Nie jest rzeczą skarżącej bieżące kontrolowanie banku lub egzekutora skarbowego czy przestrzegają przepisów o ochronie kwot alimentacyjnych. 10 marca 2004 Urząd Skarbowy w W. ściągnął owe 250 zł alimentów pozostawiając znowu konto skarżącej Doroty B. puste. /dowód: wyciąg z konta bankowego - załącznik I/
W ten sposób zarówno ona jak i jej dzieci pozbawione zostały jakichkolwiek środków do życia.
Z chwilą nadesłania przez Sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie numeru konta - skarżąca nie miała z czego zapłacić. Powstała więc sytuacja usprawiedliwiająca wniosek Doroty B. o całkowite zwolnienie jej z wpisu. Sytuacja ta nie została przez Dorotę B. zawiniona.
Obecnie skarżąca zdołała pożyczyć 100 zł na żądany wpis i dokonała tej wpłaty /dowód: kopia dowodu wpłaty/ Uzasadnia to wniosek o przywrócenie terminu uchybionego wcześniej.
Konsekwencją tego jest wniosek o kontynuowanie postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości.
W piśmie procesowym, złożonym w Naczelnym Sądzie Administracyjnym /5 sierpnia 2005 r./ Dorota B. /osobiście/, podtrzymała wniosek o umorzenie zaległości podatkowej w całości. Do pisma dołączyła
- - pismo Ministerstwa Finansów z 27 czerwca 1997 r. "świadczące o prawie do ulgi podatkowej,
- - decyzję Izby Skarbowej z 28 stycznia 1999 r. opisującej prawo do ulgi podatkowej w sytuacji analogicznej,
- - decyzję Izby Skarbowej z 28 stycznia 1999 r. odmawiająca skarżącej prawa do ulgi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać:
- - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,
- - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
- - wniosek o uchylenie lub zmian orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Skargę kasacyjną można oprzeć na dwu podstawach:
- - naruszeniu /przez sąd/ prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie /art. 174 pkt 1/,
- - naruszeniu /przez sąd/ przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r./.
Skarga kasacyjna Doroty B., poza wskazaniem daty i sygnatury skarżonego orzeczenia nie zawiera żadnego z pozostałych, koniecznych elementów tego środka prawnego, przez co uchylała się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego - vide art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu..
O kompletnym niezrozumieniu istoty postępowania sądowoadministracyjnego świadczyło również dodatkowe pismo procesowe złożone w sprawie.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.