Postanowienie NSA z 31 stycznia 2005 r., FSK 2203/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 152/04 odrzucającym skargę kasacyjną

Sprawa

w sprawie ze skargi Stanisława S. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia 4 stycznia 2002 r., (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, grudzień 1998 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Skład

Sędzia NSA Jan Zając

Uzasadnienie

FSK 2203/04

Pismem z dnia 29 września 2004 r. /wysłanym 30 września 2004 r./ doradca podatkowy Kazimierz N. pełnomocnik Marii i Stanisława S. na podstawie art. 270, art. 273 par. 2, art. 276 oraz art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ wniósł o wznowienie postępowania, którego celem jest uchylenie w całości postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2004 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd zaniechał rozpoznania skargi kasacyjnej z dnia 22 marca 2004 i zamiast tego rozpatrywał skargę kasacyjną z dni a 12 lutego 2004 r. Zdaniem autora skargi zawiadomienie o rozprawie było błędnie sformułowane, gdyż wyrok NSA OZ w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2003 r., I SA/Po 359/02 dotyczy Stanisława S. i dywagacje Sądu co do Marii S. jako skarżącej są niedorzeczne. Okolicznością pominiętą w zaskarżonym postanowieniu jest pełnomocnictwo będące w aktach sądowych, udzielone przez Stanisława S. z dnia 7 sierpnia 2004 r. Na posiedzeniu Sądu w dniu 8 czerwca 2004 r. nie dopuszczono pełnomocnika do sformułowania wniosków dowodowych do protokołu, nie protokołowano ważnych argumentów pełnomocnika w zakresie poniesionych kosztów marketingowych w oparciu o dowody i literaturę przedmiotu w zakresie marketingu. Na posiedzeniu Sądu Sąd nie omówił całego materiału dowodowego, zaś wystąpienie Sędziego sprawozdawcy było niesłyszalne, co doprowadziło do niemożliwości działania. Jako środki dowodowe wymieniono:

• akta sprawy WSA Poznań w związku z wyrokiem I SA/Po 359/02,
• dowody podatkowe i niepodatkowe będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym księgi podatkowe /nie sporządzono protokołu z ich badań/, dla potwierdzenia poniesionych kosztów marketingowych i VAT,
• sporządzone ekspertyzy z zakresu usług marketingowych, wykonanych dla skarżącego Stanisława S.,
• opracowanie Philips Katler "Katler of Marketing" London 1999 jako źródło wiedzy marketingowej do rozstrzygnięcia bezstronnego sprawy.

Strona skarżąca stwierdziła, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane bez szczegółowego i rzetelnego rozpoznania i bez znajomości przez skład sędziowski elementarnej wiedzy marketingowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art. 280 par. 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z treści art. 277 cytowanej ustawy wynika, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Niniejszej sprawie z zarzutów podniesionych przez stronę wynika, że wiedziała ona o nich już w dniu 8 czerwca 2004 r., a więc został przekroczony trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Bezzasadny jest zarzut, że na rozprawie rozpatrywano niewłaściwą skargę kasacyjną, gdyż już wcześniej w Naczelnym Sądzie Administracyjnym zawisła sprawa ze skargi kasacyjnej małżonków S. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2003 r., I SA/Po 359/02.

Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 183 par. 1 jest związany granicami skargi kasacyjnej. Strony mogą przetaczać jedynie nowe uzasadnienia podstaw kasacyjnych, co oznacza, że po złożeniu skargi nie mogą wskazywać nowych podstaw kasacji. Sprawa zaliczenia wydatków marketingowych do kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do małżonków S. była przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego I SA/Po 4443/01.

Autor skargi kasacyjnej wymienił jako skarżącą również Marię S., mimo, iż postępowanie administracyjne i zaskarżony wyrok z dnia 9 grudnia 2003 r. dotyczyły tylko Stanisława S. Dlatego też zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy zostało zaadresowane do obojga małżonków S. Z przedstawionych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.