Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, po rozpoznaniu skargi Adama P. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 24 września 2002 r., (...), wyrokiem z dnia 8 grudnia 2003 r. I SA/Ka 2579/02, oddalił skargę.
W dniu 2 marca 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Izby Finansowej w Warszawie, wpłynęło pismo Adama P., w którym sformułowano wniosek o uchylenie powołanego na wstępie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 8 grudnia 2003 r. Wspomniane pismo, stanowiące w istocie skargę kasacyjną, podpisał Adam P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 175 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r., wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 par. 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby /w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego - art. 175 par. 3 pkt 1/.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 par. 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Z tych przyczyn, stosownie do art. 178 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.