Postanowienie NSA z 22 listopada 2004 r., FSK 2338/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ryszarda N.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 1752/03 w zakresie odrzucenia skargi

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Borkowski

Sprawa

w sprawie ze skargi Ryszarda N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30 września 2003 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił skargę Ryszarda N., ponieważ została ona złożona po terminie.

W dniu 25 marca 2004 r. na powyższe orzeczenie wpłynęła skarga kasacyjna. W piśmie zarzucono Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. naruszenie art. 121 par. 1 i 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 7, 8, 9 i 10 par. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż należy ją odrzucić ponieważ nie spełnia ona wymogów określonych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Przytoczenie podstaw kasacji określonych w powołanym przepisie polega na wskazaniu naruszonych przez Sąd przepisów prawa materialnego lub proceduralnego i wyjaśnieniu, w jaki sposób zostały przez Sąd, w zaskarżonym orzeczeniu, naruszone. Tymczasem wskazane w skardze kasacyjnej zarzuty odnoszą się do naruszenia przepisów proceduralnych przez Dyrektora Izby Skarbowej, tj. do postępowania podatkowego.

Prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej, i nie ulegającym sanacji. Zgodnie z art. 183 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 180 w zw. z art. 178 cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji.