Wyrok NSA z 5 maja 2005 r., FSK 2457/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 maja 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej w Wydziale II skargi kasacyjnej "E." S.A. w K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Kr 83/04

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Nowak, Danuta Małysz
Janusz Bielski protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi "E." S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5.12.2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r.

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną;
2. zasądza od skarżącej spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

FSK 2457/04

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, po odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, Sąd odrzucił skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 221 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 - określanej dalej jako p.p.s.a./.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

• art. 86 par. 1 i 87 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /p.p.s.a./, poprzez przyjęcie, że strona skarżąca ze swojej winy nie uiściła w terminie wpisu od złożonej skargi w sprawie o I SA/Kr 83/04.

Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono okoliczności związane z doręczeniem pełnomocnikowi skarżącej wezwania o wpis /nieuprawnionej osobie/ wywodząc, że uchybienie terminu nie było przez skarżącą zawinione.

Podniesiono również, że wyrok /?/ narusza w istocie konstytucyjne prawo strony skarżącej do sądu.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 220 par. 3 p.p.s.a. /podanie art. 221 w uzasadnieniu postanowienia było oczywistą omyłką/. W myśl tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przepis ten obejmuje również sytuację, w której uiszczenie wpisu nastąpiło po ustawowym /par. 1/ terminie. Skarżąca nie zarzuciła, że Sąd naruszył wym. wyżej art. 221 par.

3. Wskazane w skardze kasacyjnej art. 86 i 87 p.p.s.a. miały zastosowanie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, co było przedmiotem odrębnego, aczkolwiek zamieszczonego w tym samym postanowieniu, rozstrzygnięcia.

Badając dopuszczalność skargi w aspekcie przesłanki określonej w art. 220 par. 3 tej ustawy /uiszczenie wpisu w terminie/ sąd nie bada przyczyn uchybienia terminu w kontekście "braku winy" strony.

Skoro wpis nie został uiszczony w terminie a wniosku o przywrócenie terminu nie uwzględniono obowiązek sądu co do odrzucenia skargi wynikał wprost z ustawy.

Wobec powyższego skarga kasacyjna, nie mająca usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu /art. 184 p.p.s.a./.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 240 pkt 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.