Postanowienie NSA z 14 kwietnia 2005 r., FSK 2466/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Marka T.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 304/04 dotyczącego

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Maria Dożynkiewicz (spr.)
Agata Milewska protokolant

Sprawa

sprawy ze skargi Marka T. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 30 marca 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 19 lipca 20004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Marka T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie określenia wysokości odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi i nie podanie wartości przedmiotu zaskarżenia mimo upływu zakreślonego terminu.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik strony przytoczył treść przepisów art. 46 art. 57 i art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując, że zgodnie z dyspozycją art. 216 wskazanej wyżej ustawy jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna to ta należność stanowi przedmiot zaskarżenia. Nie dopełnienie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia zdaniem autora skargi nie może więc stanowić braku formalnego skoro przedmiot zaskarżenia wynikał z osnowy skargi złożonej przez skarżącego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skargę kasacyjną ze względu na treść art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ można oprzeć na następujących podstawach:

1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Poza wymogami przewidzianymi dla pisma w postępowaniu sądowym, skarga kasacyjna stosownie do treści art. 176 wymienionej wyżej ustawy powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Poza wymogami formalnymi skarga kasacyjna powinna więc też spełniać wymogi materialne. Jednym z wymogów materialnych skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. W przypadku wymogów materialnych przyjmuje się, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji /vide - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz J. P. Tarno - Wyd. Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004/.

Wskazując podstawy kasacyjne należy przytoczyć konkretny przepis prawa, który został naruszony i na czym to naruszenie polegało.

Naczelny Sąd Administracyjny jest w myśl art. 183 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że zarzuty wykraczające poza powołane podstawy skargi kasacyjnej nie mogą być brane pod uwagę przez Sąd za wyjątkiem takich wad zaskarżonego orzeczenia i poprzedzającego go postępowania sądowego, które skutkują nieważnością tego orzeczenia.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Marka T. nie spełnia określonych wyżej wymogów materialnych. Nie zawiera bowiem podstaw kasacyjnych. Nie wskazuje jakie konkretnie przepisy zostały naruszone przez Sąd pierwszej instancji. Nie wystarczy przy tym przytoczyć przepis ustawy stanowiący podstawę kasacji. Konieczne jest również sprecyzowanie na czym polegało naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa materialnego, czy formalnego, w tym ostatnim przypadku należy również wykazać, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej poza przytoczeniem i to w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przepisów art. 46, 47, 215 i 216 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, czy Sąd dopuścił się naruszenia tych przepisów i na czym to naruszenie polegało.

Skarga kasacyjna nie spełnia więc wymogów materialnych określonych w art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a skoro, jak wyżej wskazano, braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, to skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 wymienionej wyżej ustawy odrzucić.