Postanowienie NSA z 17 lutego 2005 r., FSK 2570/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Mirosława W.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt I SA/Po 558/02

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Borkowski

Sprawa

w sprawie ze skargi Mirosława W. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 15 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług od lutego do kwietnia oraz od czerwca do grudnia 1999 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 11 maja 2004 r., I SA/Po 558/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Mirosława W., na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W skardze kasacyjnej z dnia 25 września 2004 r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący działając przez pełnomocnika, będącego radca prawnym, zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu rażące naruszenie prawa przez błędną interpretację przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a także sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału. Wskazując na takie podstawy pełnomocnik skarżącego domagał się uchylania przedmiotowego wyroku w całości i "uznanie kasacji". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej został przedstawiony stan faktyczny sprawy i podniesiono naruszenie przez Sąd ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez nie uznanie przez Sąd pierwszej instancji opinii statystycznych, które to mogły wywrzeć pozytywny skutek dla odwołującego się.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego podając na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej.

W skardze kasacyjnej strona nie wskazała jakie konkretnie przepisy prawa materialnego lub prawa procesowego zostały naruszone przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu przy wydawaniu zaskarżonego wyroku.

Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek z art. 174 i art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.