Postanowienie NSA z 31 stycznia 2005 r., FSK 2576/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Marka S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA/Kr 270/04

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Krzymień

Sprawa

w sprawie ze skargi Marka S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2004 r., I SA/Kr 270/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Marka S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 listopada 2003 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. jako wniesioną po upływie ustawowego terminu.

W dniu 30 września 2004 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia żądając jego uchylenia. Skargę kasacyjną oparto "na podstawie prawnej wywodzącej się" z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Równocześnie, z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenie: "podstawa prawna wywodząca się z art. 174 pkt 2 powołanej ustawy". Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrywana skarga kasacyjna, zarówno w osnowie, jak i w uzasadnieniu, nie zawiera powyższego elementu.

Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestia nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie, czego domaga się strona określając podstawy kasacji tak ogólnikowo. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.