Wyrok NSA z 6 października 2004 r., FSK 332/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 października 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P.H.P. "Z." Sp. z o.o. w K.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 23 maja 2003 r., sygn. akt I SA/Kr 2364/00

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędziowie NSA Grzegorz Krzymień, Artur Mudrecki (spr.)
Iga Szymańska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi P.H.P. "Z." Sp. z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 2000 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1998 r. oddala skargę kasacyjna.

Uzasadnienie

FSK 332/04

Wyrokiem z dnia 23 maja 2003 r. I SA/Kr 2364/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę Przedsiębiorstwa Handlowo-Przemysłowego "Z." Spółki z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 2000 r. (...), którą uchylono decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 15 grudnia 1999 r. (...) i określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1998 r. w wysokości 77.412 zł, zaległość w tym podatku w tej samej wysokości, odsetki za zwłokę od tej zaległości w wysokości 34.981,70 zł, a nadto ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 6.215 zł.

W uzasadnieniu decyzji Izby Skarbowej w K. wskazano, że w rozliczeniu za miesiąc sierpień 1998 r. podatnik dokonał bezpodstawnie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur, które otrzymał w miesiącu wrześniu 1998 r., co ustalono na podstawie księgi nadawczej przesyłek poleconych wystawcy faktur, w której znajdowały się zapisy świadczące o tym, że faktury te zostały wysłane przesyłkami poleconymi w dniu 31 sierpnia 1998 r. /jedna/ i 2 września 1998 r. /pozostałe/, przy czym daty te były potwierdzone przez urząd pocztowy i zgodne z datami uwidocznionymi na kopiach faktur.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła decyzji Izby Skarbowej w K. naruszenie przepisów prawa, a w szczególności przepisów art. 14a, 19 i 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz art. 120, art. 122, art. 187 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i oparcie o tak ustalony stan faktyczny rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w K. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.

Oddalając skargę Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że wbrew temu co podnosi się w skardze organy podatkowe zebrały cały materiał dowodowy i w sposób wyczerpujący go oceniły. Ich ocena jest więc swobodna a nie dowolna.

Z kolei według art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 1998 r. "obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1, następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny albo w miesiącu następnym". A contrario z tego przepisu wynika, że podatnik nie może zrealizować swego podstawowego prawa w rozliczeniu np. za miesiąc poprzedzający miesiąc otrzymania faktury. Przez rozliczenie należy w cytowanym przepisie rozumieć deklarację VAT-7. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podatnicy obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. W ust. 4 tego artykułu Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, został zobowiązany do określenia wzoru deklaracji, o których mowa w ust. 1 wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego wypełnienia terminu i miejscu składania, a także pouczenie podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji podatkowych.

Działając na podstawie art. 173 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ w związku z art. 101 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269/, Przedsiębiorstw Handlowo-Przemysłowe "Z." Spółka z o.o. w K. od opisanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skargę kasacyjną domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i zasądzenia kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 210 par. 4 oraz artykułów: 121 par. 1, 122, 180 par. 1, 187 par. 1, 188 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to jego związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które mogą dotyczyć wyłącznie ocenianego wyroku, a nie - postępowania administracyjnego i wydanych w nim orzeczeń. Sąd nie może więc samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani uściślać bądź w inny sposób ich korygować /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2004 r. GSK 10/04 - Monitor Prawniczy 2004 nr 9 str. 392/.

Kontrola kasacyjna dokonywana przez Naczelny Sąd Administracyjny obejmuje stosowanie prawa procesowego i materialnego /art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. W rozpatrywanej sprawie autor skargi kasacyjnej oparł zarzuty na naruszeniu przepisów postępowania podatkowego.

W pierwszej kolejności należy wskazać na zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych, a mianowicie - naruszenie art. 210 par. 4, art. 121 par. 1, art. 122, art. 122, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1, art. 188, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.

W wyroku z dnia 1 czerwca 2004 r. GSK 73/04 /Monitor Prawniczy 2004 nr 14 str. 632/ Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że podstawą skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest naruszenie przez sąd przepisów postępowania sądowoadministracyjnego w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W jej ramach skarżący musi bezwzględnie powołać przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, którym uchybił sąd, uzasadnić ich naruszenie i wykazać, że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 maja 2004 r. FSK 80/04 /ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 12/, w którym stwierdził, że zarzut oparty na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skierowany być musi przeciwko wyrokowi sądu, a nie przeciwko decyzji organu podatkowego. Jak wynika z cytowanych zarzutów autor skargi powołując się na proceduralne przepisy Ordynacji podatkowej kwestionuje ustalenia faktyczne zawarte w decyzji organu podatkowego i zarzuca naruszenie przepisów przez ten organ. Brak jest natomiast wskazania w skardze kasacyjnej przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, które miał naruszyć Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w zaskarżonym wyroku. Do tych przepisów w 2003 r. należy zaliczyć art. 59 i art. 22 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Pierwszy z tych przepisów odsyłał między innymi do art. 121. art. 122, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, jednak w skardze kasacyjnej nie podano, że powyższe unormowania proceduralne mają zastosowanie w związku z art. 59 ustawy o NSA. Przepis art. 59 ustawy o NSA nie odsyłał do art. 210 par. 4 Ordynacji podatkowej. A zatem wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych opartych na naruszeniu przepisów postępowania skargę kasacyjną należało uznać w tej części za nieusprawiedliwioną.

Również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego nie zasługuje na uwzględnienie. Autor skargi nie wskazał o jaki przepis prawa materialnego chodzi, można jedynie na podstawie uzasadnienia skargi kasacyjnej przyjąć, iż powyższy zarzut może dotyczyć przepisu art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, który pozwalał na obniżenie podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w miesiącu następnym. W niezakwestionowanym skutecznie stanie faktycznym brak jest podstaw do przyjęcia, że Sąd w zaskarżonym wyroku błędnie zastosował ww. przepis bądź przeprowadził niewłaściwą jego wykładnię.

Poza tym w skardze kasacyjnej błędnie powołano się na przepis art. 101 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269/ zamiast na przepis art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, który dawał w okresie przejściowym prawo do wniesienia skargi kasacyjnej.

Reasumując dotychczasowe rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.