Postanowienie NSA z 7 kwietnia 2004 r., FSK 420/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 7 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Marka K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2004 r. sygn. akt III SA 2943/03 w przedmiocie zwrotu nadpłaty w opłacie skarbowej

Skład

Sędzia NSA G. Borkowski przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi Marka K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 3 września 2003 r. III SA 3122/01 w przedmiocie zwrotu nadpłaty w opłacie skarbowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 i 1271/. W myśl art. 101 ustawy - Przepisy wprowadzające... /Dz.U. 153 poz. 1271/ w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego strona może w określonym tym przepisem terminie tj. do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Mając na uwadze datę doręczenia postanowienia, od którego została wniesiona skarga kasacyjna, skarga ta została wniesiona w terminie zakreślonym powołanym przepisem. Stosownie do powołanego przepisu - art. 101 ustawy - Przepisy wprowadzające... skargę wnosi się bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i skarga musi odpowiadać warunkom określonym w art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego ewentualnie - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego.

W rozpatrywanej skardze kasacyjnej, wniesionej przez pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, ogólnikowo powołano się na art. 173-174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /oznaczonej dalej jako p.p.s.a./. Wprawdzie postanowieniu odrzucającemu wniosek o wznowienie postępowania sądowego skarżący postawił zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego "poprzez zastosowanie w sprawie błędnej wykładni oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa" /co już musi wywoływać zdziwienie, jako że orzeczenie zostało oparte na przepisach procesowych/ to nie wskazał on żadnego przepisu, który tym postanowieniem został naruszony oraz na czym to naruszenie miałoby polegać. Nie czyni temu zadość wskazanie art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, na który miały się powołać organy podatkowe w postępowaniu, które było przedmiotem kontroli Sądu, zakończonej wyrokiem z dnia 3 września 2001 r. Tak określoną podstawę mogłaby zawierać ewentualna skarga kasacyjna wniesiona od ostatnio wymienionego wyroku ale nie od postanowienia wydanego w postępowaniu prowadzonym w trybie wznowienia postępowania, w którym podstawę wniosku mogą stanowić wyłącznie uchybienia o charakterze procesowym. Wyjaśniono to skarżącemu w sposób wyczerpujący na str. 2 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Brak właściwego wskazania podstawy kasacyjnej, to jest przytoczenia naruszonego zaskarżonym postanowieniem przepisu, określenia sposobu jego naruszenia oraz wyjaśnienia, na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu prawa i jak, zdaniem skarżącego powinien być on rozumiany i stosowany, czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Wobec powyższego należało na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji.