Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki oddalił skargę "A." sp. z o.o. na decyzję Izby Skarbowej w W., którą utrzymano w mocy decyzję (...) Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia 30.10.2000 r. określającą spółce kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r., zaległość w tym podatku oraz odsetki za zwłokę, a także ustalającą dodatkowe zobowiązania podatkowe.
Z ustaleń faktycznych sprawy wynika, że podatniczka sprowadziła z zagranicy i wprowadziła do składu celnego towar - /skrobię/.
Następnie towar ten sprzedała - wewnątrz składu celnego - spółce z o.o. P.P.H. "W.", wykazując tę sprzedaż jako eksportową - w deklaracji VAT-7 ze stawką "0" %, mimo że eksportu dokonał nabywca towaru, to jest firma "W.".
Organy podatkowe obu instancji wyjaśniły zasady stosowania stawki "0" % w eksporcie towarów i usług z powołaniem się na unormowania zawarte w art. 18 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Aby zastosować tę stawkę strona musiałaby być eksporterem towaru.
Oddalając skargę na decyzję Izby Skarbowej Sąd podzielił pogląd, że skarżąca nie spełniała przesłanek do stosowania stawki podatku "0" % skoro nie wyeksportowała towaru. Za wywóz towaru nie można uznać jego sprzedaży na terenie składu celnego.
Od powyższego wyroku Spółka wniosła skargę kasacyjną - w trybie art. 101 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./.
Jako podstawę kasacyjną wskazała art. 174 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego polegającego na błędnej wykładni art. 18 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym przez pominięcie, iż z przepisu tego nie wynika, aby wymagana była tożsamość podmiotu importera i eksportera towaru jako warunku do zastosowania stawki "0" % podatku VAT.
Wskazując na powyższą podstawę, na zasadzie art. 188 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi wniesionej w dniu 16 października 2001 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 18 września 2001 r. i uwzględnienie żądań zawartych w konkluzji tej skargi, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku zgodnie z art. 185 par. 1 p.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wyrażono pogląd, że Spółka "A." miała pełne podstawy do zastosowania stawki "0" % podatku VAT, zwłaszcza iż nie tylko z treści faktur wynikało, że towar ma być wyeksportowany, ale także i przede wszystkim iż został spełniony warunek przewidziany w art. 18 ust. 4 ustawy o VAT.
Warunkiem tym było bowiem otrzymanie przez Spółkę "A." dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza granicę RP przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc.
Organy podatkowe, jak i NSA nie kwestionowały faktu otrzymania przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę tylko dlatego, że eksporterem nie była Spółka "A.", a P.P.U. "W." i że wcześniej przed eksportem towar został sprzedany przyszłemu eksporterowi.
Naczelny Sąd Administracyjny w ten sposób dokonał błędnej wykładni art. 18 ust. 4 ustawy o podatku VAT bowiem uznał, że stawka "0" % przysługuje tylko tej samej firmie, która sprowadziła towar z zagranicy i która ten towar wyeksportowała.
Taka interpretacja art. 18 ust. 4 nie jest trafna, gdyż przepis ten nie stwierdza, iż musi istnieć tożsamość importera i eksportera jako warunek do stosowania stawki "0" % VAT.
Spółka "A." spełniła warunek przewidziany w cytowanym wyżej przepisie, gdyż we właściwym terminie otrzymała dokument potwierdzający wywóz towaru za granicę.
Spółka "A." wykazała także staranność dla zastosowania stawki "0" %, bo w fakturach wystawianych dla P.P.U. "W." wyraźnie powołała się na fakt, że towar będzie wyeksportowany.
Dla oceny zasadności stanowiska Spółki "A." nie bez znaczenia jest fakt, że nawet w deklaracji VAT-7 opracowanej przez Ministerstwo Finansów /druk deklaracji w załączeniu/ istnieje rubryka w części C nr 2 o treści "sprzedaż traktowana jako eksport, opodatkowana stawką "0" %. Mając na względzie określenie "sprzedaż traktowana jako eksport,...", Spółka "A." miała prawo uznać, powołując się w fakturach na wyeksportowanie towarów - że przysługuje jej stawka "0" %.
Z tych wszystkich przyczyn należy uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny jak i wcześniej organy podatkowe rażąco naruszyły art. 18 ust. 4 ustawy o podatku VAT i dlatego skarga kasacyjna jest uzasadniona.
Dyrektor Izby Skarbowej nie odpowiedział na skargę ani nie złożył żadnego oświadczenia co do jej wniosków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna.
Ze wskazanego w niej art. 18 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług rzeczywiście nie wynika, iż musi istnieć tożsamość importera i eksportera do stosowania stawki "0" %. Nie jest to bowiem materia normowana tym przepisem, który w rozpatrywanej sprawie w ogóle nie miał zastosowania.
Organy podatkowe odmówiły podatniczce prawa do zastosowania stawki "0" %, wynikającej z dyspozycji art. 18 ust. 3, wobec ustalenia, że spółka nie dokonała eksportu towaru. Wyłącznie ten przepis stanowił materialnoprawną podstawę decyzji, jednak zarzut jego naruszenia nie został w skardze kasacyjnej podniesiony. Kwestia stawki podatku nie może być w tej sytuacji przedmiotem rozważań sądu kasacyjnego, natomiast okoliczność czy spełniony został dodatkowy warunek zastosowania tej stawki /ust. 4/ jest w sprawie bez znaczenia.
Wobec powyższego należało - na podstawie art. 184 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.