Postanowienie NSA z 18 lutego 2004 r., FSK 68/04

Rozpoznanie

w dniu 18 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Stanisławy M.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2003 r. sygn. akt III SA 2546/01 wydanego

Sprawa

w sprawie ze skargi Stanisławy M. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 28 lutego 2001 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie umorzenia odsetek oraz rozłożenia na raty podatku od spadku p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny W składzie: Sędzia NSA - Krystyna Nowak

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczenia tego Sądu były prawomocne, co oznaczało, że nie mogły być wzruszone w innym trybie niż wskazany w art. 57 ust. 2 tej ustawy, tj. w drodze rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez uprawniony podmiot do Sądu Najwyższego.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawa o NSA została uchylona. Weszły natomiast w życie ustawy: Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /vide art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./.

Wprowadzenie - wskazanymi aktami prawnymi - dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego spowodowało, że orzeczenia wydawane przez sądy I instancji /obecnie wojewódzkie sądy administracyjne - art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/ stały się zaskarżalne tyle tylko, że nie przysługuje od nich a p e l a c j a.

Środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna /art. 173 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Art. 101 Przepisów wprowadzających... dopuścił możliwość wniesienia w terminie do 31 marca 2004 r., skargi kasacyjnej w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem NSA przed dniem 1 stycznia 2004 r., w której nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego - tak jak to miało miejsce w sprawie Stanisławy M., odsyłając równocześnie do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Do rozważenia pozostawało zatem czy "apelacja" Stanisławy M. nie była w istocie skargą kasacyjną na wskazany w osnowie wyrok NSA z 17 października 2003 r.

Skarga kasacyjna, aby mogła stać się przedmiotem merytorycznej oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego musi być oparta na określonych podstawach /art. 174 Prawa o postępowaniu.../ i spełniać przepisane wymogi formalne. Art. 175 par. 1 i par. 3 omawianej ustawy wprowadził tzw. "przymus adwokacki". Skarga kasacyjna może być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach podatkowych również przez doradcę podatkowego.

Wniesiona do sądu "apelacja" Stanisławy M. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że została sporządzona przez nią sama. Autorka skargi nie wykazała przy tym iżby należała do osób wymienionych w art. 175 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionych od osobistego sporządzenia skargi /jest sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem nauk prawnych/.

Z tej przyczyny wniesiony środek zaskarżenia jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.