Postanowienie NSA z 6 września 2004 r., FSK 710/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Małgorzaty G. - Salon Meblowy "G."

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 24 lipca 2003 r. sygn. akt I SA/Kr 270/01

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Borkowski

Sprawa

w sprawie ze skargi Małgorzaty G. - Salon Meblowy "G." na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. z dnia 15 stycznia 2001 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1999 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Dnia 26 marca 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna Małgorzaty G. - Salon Meblowy "G." od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 24 lipca 2003 r., I SA/Kr 270/01 w sprawie ze skargi Małgorzaty G. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. z dnia 15 stycznia 2001 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1999 r.

Zaskarżonym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił powyższą skargę na decyzję Izby Skarbowej. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organy podatkowe w żaden sposób nie naruszyły przepisów prawa, ani też przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

W skardze kasacyjnej strona wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie zarzuciła mu naruszenie przepisów prawa poprzez nie zastosowanie w sprawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2003 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Równocześnie art. 176 powołanej ustawy stanowi, że skarga kasacyjna poza tym, że powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, zawierać musi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Autor skargi tym samym winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być - zdaniem skarżącego - wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. Niniejsza skarga kasacyjna dotyczy w istocie uchybień przy podejmowaniu decyzji przez organy podatkowe w toku postępowania administracyjnego lecz istotą postępowania kasacyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest weryfikacja zgodności z prawem wyroku sądu pierwszej instancji. Strona zatem błędnie wskazała, jako podstawę kasacji uchybienia organów podatkowych przepisom ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./, w zakresie dotyczącym postępowania przed tymi organami. Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek z art. 174 i art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.