Postanowienie NSA z 28 lutego 2005 r., FSK 789/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Haliny i Wacława W.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Sz 111/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, Jerzy Rypina (spr.)
Barbara Mróz protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Haliny i Wacława W. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 13 grudnia 2001 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 listopada 2003 r. SA/Sz 111/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Haliny i Wacława W. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 13 grudnia 2001 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, iż Dyrektor Izby Skarbowej w S. decyzją z dnia 2 czerwca 2003 r. wydaną na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ uwzględnił w całości skargę podatników i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia 19 września 2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wobec tego, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, Sąd na podstawie art. 355 par. 1 Kpc w zw. z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym postępowanie sądowe umorzył.

W skardze kasacyjnej Halina i Wacław W. zarzucili postanowieniu "rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy" i wnieśli o uchylenie przedmiotowego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnieśli, iż od powyższego postanowienia złożyli w dniu 9 grudnia 2003 r. do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego podanie o złożenie rewizji nadzwyczajnej od postanowienia Sądu.

Przytoczone w podaniu argumenty zachowują aktualność i wobec tego kierując się zasadą ekonomiki postępowania załączają powyższe podanie wraz z załącznikami uznając, że zarzuty i wnioski tam zawarte są zarzutami skargi kasacyjnej.

Twierdzą, że rażące naruszenie postępowania administracyjnego spowoduje, że do stron będzie mieć zastosowanie mniej korzystna konstrukcja instytucji przedawnienia prawa do wydania przez organy podatkowe decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 13 grudnia 2004 r. złożonym po otrzymaniu odpowiedzi Dyrektora Izby Skarbowej na skargę kasacyjną, podatnicy twierdzą, że skoro w podaniu do Pierwszego Prezesa SN jednoznacznie i dobitnie przywołano przepisy postępowania sądowoadministracyjnego i cywilnego, tj. art. 38 ust. 2 ustawy o NSA i art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA, które zostały rażąco naruszone, a co ma istotny wpływ na wynik sprawy - to tym samym stanowią one podstawę skargi kasacyjnej. Podnieśli nadto, że z załączników, stanowiących integralną część skargi kasacyjnej, jednoznacznie wynika, że zarzuty skargi są w pełni uzasadnione i uwzględniają art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dyrektor Izby Skarbowej w S. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 180 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na nieprzytoczenie podstaw kasacji, ewentualnie o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Artykuł 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którymi powinna odpowiadać skarga kasacyjna.

Po pierwsze, powinna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym pismu w postępowaniu sądowym wymienionym w art. 46 i 47 p.p.s.a.

Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: 1/ oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; 2/ wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy też w części; 3/ przytoczenie podstaw kasacyjnych; 4/ wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia; 5/ oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

O ile niespełnienie wymagań wymienionych w art. 46 i 47 p.p.s.a. może zostać uzupełnione w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych wyłącznie dla skargi kasacyjnej, a wymienionych w art. 176 cyt. ustawy, nie podlega sanacji.

W orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślano, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu.

Wynika to również z art. 183 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania sądowoadministracyjnego - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstaw kasacyjnych zawartych w skardze kasacyjnej, nie zaś w innych pismach i załącznikach dołączonych do skargi kasacyjnej.

Dodatkowo należy zauważyć, że wobec "przymusu adwokackiego", ustanowionego w art. 175 p.p.s.a., skargę kasacyjną sporządzają profesjonaliści /adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi/, od których można wymagać właśnie profesjonalizmu.

Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż brak wskazania w skardze kasacyjnej przepisów postępowania /artykułu, paragrafu, ustępu, punktu/, przy związaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma. To właśnie przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz właściwie dobrany wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany mają najistotniejsze znaczenie w skardze kasacyjnej.

Podstawa skargi kasacyjnej powinna być wskazana w skardze kasacyjnej, a nie w innym piśmie stanowiącym załącznik do skargi.

Nie skutkowało naprawieniem powyższego błędu pismo procesowe, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 16 grudnia 2004 r.

Stosownie do treści art. 183 par. 1 zdanie drugie p.p.s.a. strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacji. Prawo to oznacza w szczególności możność powoływania nowej argumentacji wcześniej wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw. Natomiast przepis ten nie przewiduje możliwości skutecznego powoływania podstaw kasacji po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi kasacyjnej.

Skoro więc autor skargi kasacyjnej - doradca podatkowy, nie wskazał podstaw kasacji, tj. nie wskazał, które przepisy procesowe zostały przez Sąd naruszone, czego wymaga art. 174 p.p.s.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.