Uzasadnienie
5 kwietnia 2004 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w S. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z 17 grudnia 2003 r. SA/Sz 2517/02.
Skarga ta została złożona "osobiście" w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie w dniu 31 marca 2004 r.
Wobec tego, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ nie regulowała szczegółowo trybu wnoszenia skarg kasacyjnych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Ośrodków Zamiejscowych tego Sądu zapadłych przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga została wniesiona przed upływem terminu zakreślonego w art. 101 ustawy.
Sąd zaważył równocześnie, że:
Zgodnie z art. 219 par. 1 w związku z art. 212 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ przy wniesieniu skarg winien być od niej wniesiony wpis.
W skardze kasacyjnej jej autor określił wartość przedmiotu sporu na "0 zł". W takiej sytuacji, na podstawie par. 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/, z uwzględnieniem par. 3 tego rozporządzenia, winien być uiszczony wpis stały. Art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowił, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone... odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty jeśli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie nie mógł mieć zastosowania par. 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Dotyczy on bowiem sytuacji opisanej w art. 54 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca.
Z opisanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu miał obowiązek orzec jak w postanowieniu.