Postanowienie NSA z 18 lutego 2004 r., FSK 8/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Romana P.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Bd 2123/03

Skład

Sędzia NSA K. Nowak

Sprawa

w sprawie ze skargi Romana P. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 24 stycznia 2000 r. (...) w przedmiocie: zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1269 ze zm./ dopuścił możliwość wniesienia, w terminie do 31 marca 2004 r., skargi kasacyjnej w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem NSA przed 1 stycznia 2004 r. - jak to miało miejsce w sprawie Romana P. - w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, odsyłając równocześnie do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270/.

Skarga kasacyjna, aby mogła stać się przedmiotem merytorycznej oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego musi być oparta na ściśle określonych podstawach zaskarżenia /art. 174 Prawo o postępowaniu.../ i spełniać przepisane wymogi formalne. Art. 175 par. 1 i par. 3 wskazanej ustawy wprowadził tzw. "przymus adwokacki". Skarga kasacyjna może być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach podatkowych przez doradcę podatkowego.

Skarga kasacyjna wniesiona do Sądu przez Romana P. nie pozostawiała wątpliwości co do tego, że została sporządzona przez niego samego. Skarżący nie wykazał równocześnie, iż należy do grupy innych osób - wymienionych w art. 175 par. 2 Prawa... - uprawnianych do osobistego s p o r z ą d z a n i a skargi /jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem nauk prawnych/.

Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny miał obowiązek, wynikający z art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę.