- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 10 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. F.
- Od orzeczenia
- od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 9 września 2003 r. sygn. akt I SA/Po 2890/01
- Skład
- Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal (spr.), Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, Aleksandra Wrzesińska-Nowacka
Barbara Mróz protokolant - Sprawa
- w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 1998 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.
Teza
Stosowanie do art. 176 ustawy z dani 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wymaganiom szczególnym, materialnym, właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej w art. 176 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie podlega sanacji.
Brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej /art. 183 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma, bowiem Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej ani wnioskować, czego strona skarżąca oczekuje.
Uzupełnienie skargi kasacyjnej możliwe jest tylko co do uzasadnienia podstaw kasacyjnych /art. 183 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, natomiast nie jest możliwe jej uzupełnienie co do żądania. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków art. 176 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 września 2003r., sygn. akt I SA/Po 2890/Ol,
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu oddalił skargę J. F. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek
Zamiejscowy w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 1998r.
Dnia 2 kwietnia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższego wyroku wpłynęła skarga kasacyjna J. F., reprezentowanego przez doradcę podatkowego R. S., oparta na art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), w związku z art. 173 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 156 poz. 1024). Powyższemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię postanowień 55 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1 997r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154 poz. 797 ze zm.), niewłaściwą ocenę stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli oraz nie rozpatrzenie całości zarzutów skargi.
Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł w dniu 17 września 2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedz na skargę kasacyjną, w której wskazał, że przedmiotowa skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym, albowiem nie zawiera ona wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej.
Dnia 9 listopada 2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło uzupełnienie skargi kasacyjnej, w którym pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie treści skargi kasacyjnej o zdanie: "Składając niniejszą skargę kasacyjną wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu". Ponadto zdaniem skarżącego z treści samej skargi kasacyjnej wynikało, że domaga się on uchylenia wyroku w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosowanie do art. 176 ustawy z dani 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej ppsa) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten wprowadza dwojakiego rodzaju wymagania skargi kasacyjnej. Po pierwsze, powinna ona czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz 47 ppsa oraz wymaganiom szczególnym, materialnym, właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej w art. 176 ppsa nie podlega sanacji. Już na tle art. 3933 K.p.c., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującego w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 ppsa, ukształtowało się bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego, w którym podkreślano, że nieusuwalne braki kasacji powodują, iż kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna (postanowienia SN: z dnia 6 grudnia 1996 r. sygn. akt
II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997, nr 13, poz. 242; z dnia 11 marca 1997 r. sygn. akt III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114, z dnia 3 kwietnia 1997 r. sygn. akt I PKN 57/97, OSNAPiUS 1997, nr 24, poz. 495; z dnia 7 kwietnia 1997 r. sygn. akt III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96; z dnia 16 października 1997 r. sygn. akt II CKN 404/97, QSNC 1998, nr 4, poz. 59; z dnia 21 marca 2000 r. sygn. akt II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151).
Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 183 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny zatem jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Innymi słowy, braki nieusuwalne (materialne) skargi kasacyjnej uniemożliwiają rozpoznanie sprawy (postanowienie SN z dnia 6 grudnia 1996 r. sygn. akt II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997, nr 13, poz. 242). Wspomniany brak nie może zostać uzupełniony w trybie art. 49 ppsa, gdyż tryb ten dotyczy wymagań wymienionych w art. 46 i 47 tej ustawy. Biorąc pod uwagę, że są to wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym", tryb ten w odniesieniu do skargi kasacyjnej może być poprzez art. 193 ppsa stosowany wyłącznie w razie niespełnienia wymagań wymienionych w pierwszej części art. 176 ppsa, tzn. w części znajdującej się przed spójnikiem oraz".
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 1 ppsa), uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie tego pisma, bowiem Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej ani wnioskować, czego strona skarżąca oczekuje. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (uzasadnienie postanowienia SN z dnia 16 października 1997 r. sygn. akt II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59).
Wniesione przez skarżącego uzupełnienie skargi kasacyjnej było bezskuteczne bowiem uzupełnienie skargi kasacyjnej możliwe jest tylko co do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (art. 183 1 ppsa), natomiast nie jest możliwe jej uzupełnienie co do żądania. Z kolei argumentacja strony, że "z treści skargi kasacyjnej wynika, iż skarżący domaga się uchylenia wyroku WSA w całości" nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
Skoro więc autor pisma z dnia 31 marca 2004r. nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, czego wymaga art. 176 ppsa, to skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w związku z art. 193 ppsa. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak, w sentencji.