Postanowienie NSA z 6 września 2004 r., FSK 906/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Romany K.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 5 listopada 2003 r. sygn. akt 1366/00

Skład

Sędzia NSA Adam Bącal

Sprawa

w sprawie ze skargi Romany K. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 17 maja 2000 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 listopada 2003 r., I SA/Gd 1366/00, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku oddalił skargę Romany K. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 17 maja 2000 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995 r.

Dnia 31 marca 2004 r. skarżąca działając przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie. Powyższemu wyrokowi zarzucono, że został wydany z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną wykładnię par. 35 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688/ co miało wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Równocześnie art. 176 powołanej ustawy stanowi, że skarga kasacyjna poza tym, że powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, zawierać musi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Autor skargi tym samym winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być - zdaniem skarżącego - wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy jako podstawa kasacji dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, a nie postępowania przed organami administracji publicznej.

Decydując się na postawienie zarzutu naruszenia prawa materialnego autor skargi miał obowiązek wskazać konkretne przepisy takiego prawa zastosowane przez Sąd w toku orzekania i wyjaśnić na czym - jego zdaniem - polegała nieprawidłowa ich wykładnia /dokonana przez Sąd/ lub ich niewłaściwe zastosowanie /przez Sąd/. Nie stanowi uzasadnienia zarzutu naruszenia prawa materialnego samo przytoczenie sposobu wykładni określonego przepisu dokonanego przez Sąd bez podania w jaki sposób zdaniem skarżącego winna być ona dokonana. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.

Wymaga podkreślenia, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw i uzasadnienie zarzutów, uniemożliwia jej rozpoznanie.

Z tej przyczyny, wobec stwierdzenia że przedmiotowa skarga kasacyjna nie nadawała się do merytorycznej oceny, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 180 w związku z art. 178 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.