Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2003 r., I SA/Kr 1287/03, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę Pawilonu Handlowo-Usługowego "L." s.c. Jan Ł., Robert Ł. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 16 czerwca 2003 r. (...) w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym.
W dniu 30 marca 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Izby Finansowej wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, wniesiona w trybie art. 101 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./. W uzasadnieniu wskazano, iż "w wyznaczonym terminie wniesiona została opłata na koszty sądowe do WSA w Krakowie", natomiast brak doręczenia odpisu skargi nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy
Równocześnie, z art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę jako podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenie: " nie można uznać by brak doręczenia odpisu skargi był takim brakiem, który uniemożliwiałby nadanie jej dalszego biegu". Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania sądowoadministracyjnego, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestia nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia w jego całokształcie, czego domaga się strona określając podstawy kasacji tak ogólnikowo. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.