Uzasadnienie
Wyrokami z dnia 12 grudnia 2003 r., I SA/Ka 2941/02 oraz I SA/Ka 2942/02, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach oddalił skargi Krystyny i Krzysztofa K. na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 31 października 2002 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 i 1998 r.
W dniu 31 marca 2004 r. Strona wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, działając bez profesjonalnego pełnomocnika, skargę kasacyjną od powyższych wyroków. W skardze Strona podniosła, iż nie zgadza się z uzasadnieniami zaskarżonych wyroków, zwłaszcza z przyjętą interpretacją zasadności poniesionych kosztów uzyskania przychodów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należy odrzucić. Stosownie do art. 175 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 par. 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. W sprawach obowiązków podatkowych uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest doradca podatkowy, w sprawach własności przemysłowej - rzecznik patentowy. Przymus zastępstwa nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wobec tego, że z treści skargi kasacyjnej nie wynika, aby którakolwiek z osób podpisanych na niej należała do kręgu osób wymienionych w art. 175 par. 1-3 powołanej ustawy - wniesioną przez Krystynę i Krzysztofa K. skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.