Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 maja 2003 r. I SA/Gd 199/00 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku oddalił skargę "B." Spółki z o.o. w likwidacji w G. na decyzję Izby Skarbowej w G. z dnia 31 grudnia 1999 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 r. Strona, działając w trybie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271, skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania przez zaniechanie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej, która to decyzja "była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność miała charakter trwały, tj. zaskarżona decyzja nie ustanawiała obowiązku zapłaty zaległości podatkowej w jednostce będącej prawnym środkiem płatniczym na obszarze Rzeczpospolitej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 174 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Równocześnie, z art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenie: "naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania". Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Nie jest uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie, czego domaga się strona określając podstawy kasacji tak ogólnikowo i nie uzasadniając zarzutów. Brak wskazania konkretnych przepisów jako podstaw kasacji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ponieważ nie jest to brak formalny pisma w postępowaniu sądowym /art. 46 i art. 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, lecz wymóg szczególny, przewidziany tylko dla skargi kasacyjnej - kasacja dotknięta brakiem tak istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.