Postanowienie NSA z 5 stycznia 2005 r., FSK 989/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 05 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Weroniki W.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA/Kr 1533/01

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Krystyna Nowak (spr.)
Piotr Dębkowski protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Weroniki W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 czerwca 2001 r. (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 4 grudnia 2003 r. I SA/Kr 1533/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę Weroniki W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 22 czerwca 2001 r. (...) w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2001 r.

Z uzasadnienia wyroku wynikało, że skarżąca była właścicielką gruntów o pow. 6,41 ha: 5,28 ha stanowiły użytki rolne, a 1,13 ha las, czego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie kwestionowała. Wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2001 r. dokonano jej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 21.12.1999 r. /Dz.U. nr 105 poz. 1200/ przy zastosowaniu postanowień art. 3, 4 i 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym oraz art. 60-66 ustawy o lasach, przyjmując za podstawę ustalenia powierzchni i przeznaczenia dane zawarte w ewidencji gruntów.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja prawa nie naruszała. Wskazane w skardze okoliczności takie jak objęcie nieruchomości skarżącej obwodem hodowli i połowu dzikiej zwierzyny łownej, zniszczenie melioracji i wyrządzanie innych szkód nie stanowiły przesłanek do obniżenia wysokości naliczonych podatków. Okoliczności podnoszone przez skarżącą dotyczyły kwestii cywilnoprawnych związanych z roszczeniami odszkodowawczymi przeciwko wymienionym w skardze różnym podmiotom.

W skardze kasacyjnej od opisanego wyroku, sporządzonej przez osobę wymienioną w art. 175 par. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Weronika W. wniosła o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

" - wyliczenie podatku rolnego bez uwzględnienia rzeczywistego stanu władania gruntem,

• wielokrotnego naruszenia prawa majątkowego, które miało wpływ na wynik sprawy,
• zasada obliczania podatku bez uwzględnienia wnoszonych ograniczeń niezależnych od właścicieli i władającego".

W uzasadnieniu skargi wskazała na:

• położenie gospodarstwa rolnego w obrębie obwodu hodowli i połowu dzikiej zwierzyny łownej wydzierżawionego przez Wojewodę B. Kołu Łowieckiemu "B." i art. 114 par. 4 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym dzierżawca nieruchomości odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem będącym właścicielem (...) za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych wynikających z opodatkowania nieruchomości, powstałych podczas trwania dzierżawy,
• zniszczenie melioracji na obszarze przeliczeniowym 1 ha gruntu podczas realizacji inwestycji "kabel światłowodowy A.-W." co stanowiło powód do obniżenia podatku o równowartość 1 ha przeliczeniowego,
• taksację nieruchomości leśnej bez zgody i wiedzy /właściciela?!/, naruszenie znaków topograficznych, uiszczenie chemiczne i mechaniczne drzewostanu, lekceważenie dóbr własnościowych prywatnego właściciela,
• wylewanie - na grunty skarżącej - wody z melioracji pól i ofosowania drogi będącej własnością gminy co stanowiło 46 zł równowartości pieniężnej powierzchni przeliczeniowej do opodatkowania. Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku rolnym podlegają opodatkowaniu grunty pod jeziorami i wodami płynącymi, grunty, na których mieszczą się zbiorniki wody służące do zaopatrzenia ludności w wodę oraz grunty pod wałami przeciwpowodziowymi,
• powierzchnie zbiornika p.pożarowego /ok. 250 m2/ co stanowiło 22 zł równowartości pieniężnej powierzchni przeliczonej do opodatkowania.

Odpowiadając na skargę kasacyjna Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje

Skarga kasacyjna Weroniki W. od opisanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z 4 grudnia 2003 r. nie mogła być rozpoznawana merytorycznie.

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. (...) strona mogła, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem skargi kasacyjnej mógł /może/ być tylko wyrok sądu administracyjnego /art. 173 par. 1 Prawa o postępowaniu.../, a samą skargę można było oprzeć na dwu podstawach:

• naruszeniu /przez sąd/ prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie /art. 174 pkt 1 ustawy/,
• naruszeniu /przez sąd/ przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 174 pkt 2 ustawy/.

Z kolei art. 176 Prawa o postępowaniu... stanowił, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchybienia lub zmiany.

Skarga kasacyjna Weroniki W. nie czyni zadość tym wymaganiom. Nie wskazuje bowiem podstaw kasacyjnych i - siłą rzeczy - ich uzasadnienia.

Wskazanie podstaw kasacyjnych polega na wymienieniu przepisu prawa materialnego naruszonego przez sąd przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź /i/ i przepisu /przepisów/ procedury, którym sąd uchybił przy rozpoznawaniu skargi.

Uzasadnienie skargi powinno zawierać co najmniej informację na czym - zdaniem autora skargi kasacyjnej - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie wskazanego przepisu prawa materialnego i jaka - jego zdaniem - winna być prawidłowa wykładnia lub właściwe zastosowanie tego /tych/ przepisu oraz - w wypadku postawienia zarzutu naruszenia procedury - wykazanie wpływu uchybień tego rodzaju na wynik sprawy /treść wyroku/.

Zacytowane wyżej zarzuty skargi Weroniki W. nie były podstawami kasacji w rozumieniu art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd nie dokonywał wymiaru podatku rolnego. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1998 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekał wyłącznie o zgodności z prawem decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia; w tym wypadku o zgodności z prawem decyzji wymiarowej.

Nie było należytym wskazaniem podstaw kasacji powtórzenie /niedokładne/ treści art. 174 pkt 1 Prawa... bez wskazania, jw., naruszonych /przez Sąd/ konkretnych przepisów prawa materialnego.

Nie pozostawał w związku z przedmiotem zaskarżenia powołany w uzasadnieniu skargi kasacyjnej art. 114 par. 4 Ordynacji podatkowej. Przedmiotem skarżonego wyroku była ocena zgodności z prawem decyzji "wymiarowej", a nie decyzji o odpowiedzialności za zaległości podatkowe osoby trzeciej. Nie było też jasne dla jakich powodów w uzasadnieniu skargi przywołana została przez jej autora treść art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym skoro nie kwestionował równocześnie naruszenia przez Sąd prawa procesowego przy ocenie zgodności z prawem oceny stanu faktycznego sprawy dokonanej przez SKO w K. przy ustaleniu podstawy opodatkowania. Z uzasadnienia skargi nie wynikało aby podatkiem rolnym opodatkowany został, któryś z obiektów wymienionych w tym przepisie znajdujący się na gruncie rolnym Weroniki W. Art. 183 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże Naczelny Sąd Administracyjny granicami skargi kasacyjnej.

Skoro granice te nie zostały w ogóle zakreślone to, wobec braku uzasadnionych podstaw kasacji, Sąd, na podstawie art. 184 Prawa..., miał obowiązek orzec jak w wyroku.