Postanowienie NSA z 4 listopada 2004 r., FW 19/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 listopada 2004r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej pytania prawnego Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 marca 2003r., nr PNI/1-721/33/2003/MG, w przedmiocie sytuacji prawnopodatkowej podmiotów gospodarczych stanie upadłości, p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie

Skład

Sędzia NSA Marek Zirk - Sadowski

Uzasadnienie

FW 19/04

Izba Skarbowa w Katowicach pismem z dnia 11 marca 2003r. wystąpiła do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z zapytaniem prawnym dotyczącym podmiotów gospodarczych w stanie upadłości. Zapytanie prawne oparte było na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), który brzmieniem nadanym ustawą z 12 września 2002r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz.1387) umożliwiał izbom skarbowym kierowanie pytań prawnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Na skutek wystąpienia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 17 lutego 2003 r z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego (Nr RPO-423846-VI/02/BP-Z oraz Nr BO-1646/02) o stwierdzenie przez Trybunał m.in., że art. 18 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z 12 września 2002r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz.1387), w tej części, w której stanowi, że Sąd udziela odpowiedzi na pytanie prawne przedstawiane do rozstrzygnięcia przez izbę skarbową oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych – narusza zasadę demokratycznego państwa prawnego przez to, że nie określa przesłanek oraz trybu wystąpienia z pytaniem prawnym co jest sprzeczne z zasadą poprawnej legislacji – tj. art. 2 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2003r., sygn. akt FPK 1/03 zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Trybunał powyższego wniosku.

Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. Na skutek czego, utraciła moc ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a wraz z nią kwestionowane przepisy. W związku z powyższym, w wyroku z dnia 11 maja 2004r., Sygn. akt (K 4/03), Trybunał Konstytucyjny postanowił umorzyć postępowanie w zakresie badania art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w brzmieniu zmienionym ustawą z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Na skutek wydania przez TK w/w rozstrzygnięcia, Naczelny Sąd Administracyjny na podst. art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie.

Podjęte postępowanie oparte jest na podstawie nie obowiązujących już przepisów art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 104 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny umorzy nierozpoznane do dnia 1 stycznia 2004r, postępowanie prowadzone na podstawie art. 18 ust. 2 oraz art. 49 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z 11 maja 1995r.

Z tych względów, stosownie do art. 104 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił orzec jak w sentencji.