Postanowienie NSA z 27 lipca 2004 r., FZ 186/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Spółki Akcyjnej KGHM P.-M. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odrzucające skargę kasacyjną z dnia 29 kwietnia 2004 r., I SA/Wr 2464/01

Sprawa

w sprawie ze skargi Spółki Akcyjnej KGHM P.-M. w L. na decyzję Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 5 lipca 2001 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia - oddalić zażalenie.

Teza

Przedstawiona w art. 67 par. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ regulacja normatywna prowadzi do wniosku, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w przedmiotowym postępowaniu ustawodawca nie dopuszcza stosowania doręczeń bezpośrednio stronie postępowania tylko jej pełnomocnikowi. Powoduje to, iż doręczenie wyroku stronie postępowania jest bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem nie wywiera skutków procesowych, a jedynie stanowi dla strony informację o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu Sądu i o jego motywach.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

W dniu 22 kwietnia 2004 r. Spółka KGHM P.-M. S.A. z siedzibą w L. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2004 r. I SA/Wr 2464/01 w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r.

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2004 r. I SA/Wr 2464/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wymienioną skargę kasacyjną, jako wniesioną po upływie terminu określonego w przepisie art. 177 par. 1 ustawy z dnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, na podstawie przepisu art. 178 tej ustawy. W motywach orzeczenia Sąd podał, że odpis wyroku z dnia 19 lutego 2004 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki radcy prawnemu Janowi B. w dniu 19 marca 2004 r. Termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął więc swój bieg w dniu 20 marca 2004 r. i upływał w dniu 18 kwietnia tego roku. Wobec tego, że termin ten kończył swój bieg w dzień ustawowo wolny od pracy /niedziela/, ostatnim dniem do wniesienia skargi kasacyjnej był dzień następny, to jest 19 kwietnia 2004 r. Tymczasem skarga kasacyjna w sprawie niniejszej została złożona przez pełnomocnika skarżącej Spółki w Urzędzie Pocztowym W. 1 w dniu 21 kwietnia 2004 r., a więc po upływie terminu wynikającego z art. 177 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że sposób doręczenia wyroku stronie, która ustanowiła pełnomocnika normuje art. 67 par. 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 29 kwietnia 2004 r. skarżąca Spółka wniosła o uchylenie tego orzeczenia. Zdaniem Spółki w okolicznościach zaistniałych w sprawie skarga kasacyjna została wniesiona prawidłowo, w terminie określonym przepisami prawa. Spółka wskazuje, że pomimo ustanowienia przez nią pełnomocnika procesowego, doręczenia odpisu wyroku z dnia 19 lutego 2004 r. wraz z uzasadnieniem dokonano także bezpośrednio Spółce. Takie działanie, w jej ocenie, stanowi naruszenie art. 67 par. 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wprowadził bezwarunkowy nakaz doręczania pism wyłącznie pełnomocnikowi, nie zaś dowolnie wybranemu podmiotowi /strona, pełnomocnik/ lub obu tym podmiotom. Wskutek naruszenia wskazanego przepisu prawa procesowego, Spółka twierdzi, że nie posiadała wiedzy odnośnie faktu i daty ewentualnego doręczenia odpisu orzeczenia jej pełnomocnikowi. Spółka otrzymała odpis przedmiotowego wyroku Sąd w dniu 22 marca 2004 r., a zatem ostatnim dniem terminu do złożenia skargi kasacyjnej był 21 kwietnia 2004 r. W świetle powyższego skarżąca Spółka podnosi, że działając w dobrej wierze złożyła skargę kasacyjną w dniu 21 kwietnia 2004 r., a więc przed upływem trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia Spółce, jako stronie postępowania, odpisu wyroku Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do przepisu art. 142 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, jak w rozpoznanej sprawie, doręcza się każdej stronie. Jednakże w razie ustanowienia przez stronę pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pisma, w tym i odpisy orzeczeń Sądu, doręcza się tej osobie. Taka zasada wprost wynika z przepisu art. 67 par. 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedstawiona regulacja normatywna prowadzi do wniosku, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w przedmiotowym postępowaniu ustawodawca nie dopuszcza stosowania doręczeń bezpośrednio stronie postępowania tylko jej pełnomocnikowi. Powoduje to, iż doręczenie wyroku stronie postępowania jest bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem nie wywiera skutków procesowych, a jedynie stanowi dla strony informację o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu Sądu i o jego motywach. W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie więc przyjął, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna się od dnia następnego od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz uzasadnieniem ustanowionemu przez stronę pełnomocnikowi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niesporne w sprawie jest, że doręczenie wyroku tej osobie nastąpiło w dniu 19 marca 2004 r., a skargę kasacyjną wniesiono w urzędzie pocztowym w dniu 21 kwietnia 2004 r. Nie może więc budzić wątpliwości ustalenie Sądu, że skarga ta została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 177 par. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkuje jej odrzuceniem stosownie do art. 178 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia podniesiona w zażaleniu okoliczność doręczenia odpisu wyroku Sądu zarówno Spółce jak i jej pełnomocnikowi. W niniejszym postępowaniu Sąd nie ocenia bowiem czy strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy /art. 86 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, lecz tylko czy fakt uchybienia terminowi zaistniał. Ta ostatnia kwestia w świetle powyżej dokonanych ustaleń jest oczywista.

Mając to na względzie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako nieuzasadnione należało oddalić.