Postanowienie NSA z 28 lutego 2005 r., FZ 284/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w O.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 czerwca 2004 r., I SA/Wr 2428/01 w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej "P" w O. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 22 lutego 2001 r., (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia - oddalić zażalenie, (...).

Teza

"Niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie" /art. 208 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ dotyczy zachowania Strony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś przed tym postępowaniem.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2004 r., I SA/Wr 2428/01, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpoznaniu skargi Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej "P." w O. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 22 lutego 2001 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną decyzję, określił, iż nie może ona być wykonana oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w O. na rzecz Spółki kwotę 27.471,90 zł tytułem zwrotu kosztów poniesionych przed Sądem.

Pismem z dnia 2 lipca 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w O., powołując się na art. 227 par. 1 i art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ wniósł o uchylenie punktu III wyroku. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego narusza art. 208 powołanej ustawy w zw. z art. 2, art. 7 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd winien, powołując się na wskazany artykuł Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, włożyć na Spółkę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Spółka bowiem dopiero na etapie postępowania sądowego /w pismach sądowych/ przytoczyła okoliczności faktyczne, które były podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. Takie działanie Spółki spowodowało, iż nie było możliwości uwzględnienia skargi przez podatkowy organ odwoławczy w trybie art. 54 par. 3 powołanej ustawy. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym orzeczeniu dopuścił się naruszenia zasad określonych w Konstytucji RP /art. 2, art. 7 i art. 184/ dotyczących ustroju Państwa i pozycji władzy sądowniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie należy oddalić. Zgodnie z art. 208 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, Sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Jak wskazuje orzecznictwo "niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie" dotyczy zachowania Strony w trakcie postępowania sądowego, nie zaś przed tym postępowaniem /por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1951 r., C 423/51 - OSN 1953 nr 1 poz. 21; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1967 r. II PR 53/67 - OSPiKA 1968 nr 6 poz. 120/. Tymczasem wszystkie zarzuty zażalenia odnoszą się do etapu postępowania administracyjnego, przed wniesieniem skargi przez Spółkę do sądu. Treść art. 208 powołanej ustawy wskazuje, że ocena zachowania Skarżącego należy do Sądu, sformułowanie "może" oznacza, że Sąd ma taką możliwość, a nie "jest zobligowany". Należy zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na zażalenie /pismo z dnia 12 sierpnia 2004 r./, iż znaczną część kosztów postępowania, którymi Dyrektor Izby Skarbowej próbuje obciążyć Spółkę, stanowią koszty zastępstwa procesowego, do których nie mogą odnosić się zarzuty podniesione w zażaleniu, skoro strona skorzystała z obsługi prawnej dopiero na etapie postępowania sądowego. Uznanie słuszności twierdzeń Dyrektora Izby Skarbowej zawartych w zażaleniu prowadziłoby w istocie do zakwestionowania prawa strony do korzystania z pomocy prawnej.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. nr 163 poz. 1349 ze zm./.