Postanowienie NSA z 28 lutego 2005 r., FZ 329/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia [A] S.A. z/s w Z.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 267/04 odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi [A] S.A. z/s w Z. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Krzymień

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek [A] S.A. w Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2003r. w przedmiocie określenia wysokości zaległości wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, Spółka motywowała wniosek tym, iż do obliczenia terminu wniesienia skargi przyjęła za datę początkową dzień 29 grudnia 2003r. – tj. dzień zarejestrowania pisma w biurze podawczym spółki i jednocześnie dzień doręczenia zaskarżonej decyzji osobom reprezentującym Spółkę. Spółka podkreśliła, że faktyczny dzień doręczenia decyzji (23 grudnia 2003 r.) był ostatnim dniem roboczym przed przerwą świąteczną. Sąd odmawiając przywrócenia terminu wskazał, iż nieoddanie przesyłki uprawnionej osobie w ramach wewnętrznych struktur adresata nie może być podstawą uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, zawinienie strony w uchybieniu terminu stanowi spełnienie negatywnej przesłanki i wyłącza dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu. Okoliczności faktyczne przytoczone we wniosku wskazują, że uchybienie terminu nie nastąpiło na skutek zdarzeń wyjątkowych czy szczególnych, których nie można było uniknąć i które usprawiedliwiałyby niedopatrzenie pracownika skarżącej Spółki.

Spółka, działając w ustawowym terminie, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W ocenie Spółki, nie uchybiła ona świadomie terminu, gdyż osoba odbierająca korespondencję z placówki pocztowej doręczyła ją administracji Spółki w dniu 29 grudnia 2003 r. Osoby uprawnione do reprezentacji Spółki oraz autor odrzuconej skargi uważali, iż wnosząc pismo do Sądu w dniu 29 stycznia 2004 r. zachowali termin do jego wniesienia. Spółka przyznaje w zażaleniu, iż w wyniku wewnętrznej kontroli w Spółce, po doręczeniu postanowienia z dnia 14 kwietnia 2004 r. o odrzuceniu skargi, faktycznie potwierdzono termin doręczenia decyzji na dzień 23 grudnia 2003 r.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. W rozpatrywanej sprawie, oceniając działanie Spółki nie można stwierdzić, iż było ono niezawinione. Skoro Spółka zdecydowała się upoważnić konkretną osobę do odbioru korespondencji (jak wskazano w zażaleniu, nie była ona jedynie upoważniona do otwierania przesyłek pocztowych), powinna liczyć się z konsekwencjami swojego działania. Słusznie wskazał Sąd I instancji, iż Spółka jako podmiot będący osobą prawną, prowadzący działalność i uczestniczący w postępowaniach administracyjnych i sądowych, powinien dochować szczególnej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw. Wiedząc o konsekwencjach i znaczeniu dotrzymywania terminów, zwłaszcza sądowych, skarżąca Spółka powinna szczególnie kontrolować, kiedy osoba przez nią upoważniona odebrała korespondencję z placówki pocztowej. Należy podkreślić, iż oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 149). Nie można stwierdzić, iż Spółka uchybiła terminowi bez swojej winy, skoro nie stanowiło problemu, o czym wspomniał autor zażalenia, ustalenie rzeczywistej daty odbioru decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej w drodze wewnętrznej kontroli w Spółce po otrzymaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. postanowienia odrzucającego skargę. Jednocześnie Spółka nie wykazała okoliczności uniemożliwiających jej rzetelne ustalenie daty w grudniu 2003 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.