Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2004 r., I SA/Po 521/04, doręczonym w dniu 28 lipca 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę "O.-S." spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 kwietnia 2004 r., (...), w przedmiocie zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług za wrzesień 2003 r.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że pismem z dnia 26 maja 2004 r., doręczonym w dniu 28 maja 2004 r., wezwano spółkę "O.-S." do usunięcia w terminie do 7 dni braków formalnych skargi, przez nadesłanie umowy spółki oraz wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.021 zł. Skarżąca spółka w terminie siedmiodniowym do dnia 4 czerwca 2004 r. nie podjęła czynności uzupełniających, dopiero w dniu 8 czerwca 2004 r. uzupełniając braki formalne, zaś w dniu 16 czerwca 2004 r. uiszczając wpis od skargi. Jednocześnie z czynnościami uzupełniającymi nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, powołując jako podstawę prawną art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3 w związku z art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.
W piśmie z dnia 4 sierpnia 2004 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, spółka "O.-S." wniosła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Uzasadniając zażalenie, strona powołała się na szczególnie trudną sytuację spółki zaistniałą w dacie otrzymania wezwania z Sądu, gdyż z pracy odeszła główna księgowa, do której należało zajmowanie się m.in. korespondencją z Sądami oraz zajmowanie się sprawami finansowymi Spółki, a ponadto Spółka znajdowała się w trudnej sytuacji materialnej i z tego względu nastąpiło dodatkowe opóźnienie w uiszczeniu opłaty sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczy problem w rozpatrywanej sprawie, niezależnie od zarzutów podniesionych w zażaleniu, wymagający rozważenia w pierwszej kolejności, dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi.
Znaczenie tego problemu wynika przede wszystkim z tego, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ w sposób zasadniczo odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie.
Przepis art. 173 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie stanowi, że od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie nasuwa wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, opublikowane [w:] Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych 2004 Nr 2 poz. 34/.
Wymagania ustawowe skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia bardziej sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach podatkowych również przez doradcę podatkowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozważanego problemu /art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego też sporządzenie i wniesienie przez samą stronę zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższej podstawie prawnej /tj. art. 178 ww. ustawy/, zażalenie to winno było zostać odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 180 w związku z art. 178 i art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, orzekł jak w sentencji.