Postanowienie NSA z 10 stycznia 2005 r., FZ 410/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dariusza Cz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2004 r., III SA 2122/02 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi Dariusza Cz.- P. P. H. U. D. z siedzibą w B. na decyzje Ministra Finansów z dnia 5 lipca 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie

Teza

Art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ odnosząc się do dotychczasowych przepisów odsyła wyłącznie do wysokości stawek wpisów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./, a nie rodzajów wpisów albowiem te zostały uregulowane na nowych zasadach w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym /Dz.U. nr 221 poz. 2193/. Wpis od skargi kasacyjnej /par. 3 rozporządzenia/ obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2004 r. /par. 6 rozporządzenia/ a to oznacza, że jest wpisem stałym bez względu na to czy podstawą jego obliczenia /połowa wpisu od skargi/ jest wpis stały jak np. określony w par. 2 ust. 5 rozporządzenia czy stosunkowy określony w par. 1.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Dariusza Cz. wniesioną od wyroku tegoż Sądu z dnia 30 marca 2004 r., III SA 2122/02 oddalającego skargi na dziesięć decyzji Ministra Finansów z dnia 5 lipca 2002 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji sprawie podatku akcyzowego. W sprawie jest poza sporem to, że rozpoznając skargi Sąd pobrał od skarżącego wpis stosunkowy w łącznej kwocie 1.812,60 zł. Skargi w tych sprawach zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r.

Z argumentacji uzasadnienia wynika, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej /art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Od decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego należy uiścić- zgodnie z par. 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 - zwane dalej rozporządzeniem/ - wpis stały w kwocie 200 zł. Stosownie zaś do par. 3 tego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis ten jest wpisem stałym. Sąd podkreślił też, że wprawdzie art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.- zwana dalej przepisami wprowadzającymi/ odsyła do dotychczasowych przepisów o wpisie i o kosztach sądowych jednakże nie odsyła do regulacji dotyczącej wpisu od skargi kasacyjnej bowiem takich nie było. Skoro więc pełnomocnik strony nie uiścił wpisu stałego od skargi kasacyjnej to podlega ona zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 97 par. 2 przepisów wprowadzających oraz par. 5 ust. 2 rozporządzenia. Z uzasadnienia wynika, że jego autor dopatruje się istotnego wpływu na wynik sprawy w naruszeniu powyższych przepisów w tym, że skoro w sprawach, w których skargi zostały wniesione przed 1 stycznia 2004 r. dotychczas pobierano wpis stosunkowy, a nie stały to tym samym w takich sprawach należy pobierać wpis od skargi kasacyjnej w wysokości połowy wpisu stosunkowego albowiem art. 97 par. 2 przepisów wprowadzających nie może być odczytywany jako ograniczający się do danej instancji. Tym samym nowe przepisy /par. 3 rozporządzenia/ mogą mieć w sprawie zastosowanie tylko w zakresie wysokości wpisu od skargi kasacyjnej, co nie zmienia jego charakteru jako wpisu stosunkowego.

Alternatywnie przedstawiono także argumentację celowościową do powołanych na podstawie zażalenia przepisów opartą na założeniu, iż wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym. W takiej sytuacji pełnomocnik skarżącego pomimo tego winien zostać wezwany do jego uiszczenia albowiem w par. 5 ust. 2 rozporządzenia jest mowa nie tylko o skardze, ale i skardze kasacyjnej, która też jest skargą. Wynika to z braku konsekwencji normodawcy w posługiwaniu się określeniami "skarga" i "skarga kasacyjna" co wynika z brzmienia par. 1 i par. 2 rozporządzenia. Skoro tak to w praktyce nie jest możliwe zrealizowanie przez pełnomocnika zamieszkałego w innym mieście dokonanie wpłaty wpisu od skargi kasacyjnej albowiem nie będzie znać numeru rachunku bankowego Sądu, który nie jest publikowany.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na to, że art. 97 par. 2 przepisów wprowadzających odnosząc się do dotychczasowych przepisów odsyła wyłącznie do wysokości stawek wpisów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./, a nie rodzajów wpisów albowiem te zostały uregulowane na nowych zasadach w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. W tej sytuacji nie można twierdzić, że wpis od skargi kasacyjnej w sprawach ze skarg wniesionych przed 1 stycznia 2004 r. jest wpisem stosunkowym. Wpis od skargi kasacyjnej /par. 3 rozporządzenia/ obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2004 r. /par. 6 rozporządzenia/ a to oznacza, że jest wpisem stałym bez względu na to czy podstawą jego obliczenia /połowa wpisu od skargi/ jest wpis stały jak np. określony w par. 2 ust. 5 rozporządzenia czy stosunkowy określony w par.

1. W tym ostatnim przypadku określał go będzie skarżony skargą kasacyjną wyrok. To oznacza, że trafnie przyjął Sąd w zaskarżonym postanowieniu, że podstawą obliczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie, która wpłynęła do NSA przed 1 stycznia 2004 r. a dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji będzie wpis określony w par. 2 ust. 5 rozporządzenia, a nie wpis stosunkowy określony w wyroku Sądu.

Błędne jest stanowisko zażalenia co do braku konsekwencji normodawcy skoro przy wykładni tych pojęć należy uwzględnić także przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika wprost, że pojęcie skarga odnosi się do skargi sądowoadministracyjnej /art. 50/ a skarga kasacyjna do środka odwoławczego /art. 173/ co wynika choćby z art. 220 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W końcu należy podkreślić, że obowiązujące przepisy nie ograniczają pełnomocnikowi strony, jako profesjonaliście, możliwości uzyskania informacji o numerze rachunku bankowego Sądu.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.