Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2004 r., III SA/Wa 1213/04 wezwał Krzysztofa P. do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W dniu 27 września 2004 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skarg jest niezasadne, gdyż z mocy art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, powinien zostać z tego obowiązku zwolniony, jako podmiot skarżący w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. "Pomocą", o której mowa w art. 239 jest dla skarżącego, odroczenie terminu rozpoczęcia ewidencjonowania usług przewozu osób i bagażu taksówkami osobowymi i bagażowymi przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o które bezskutecznie się starał w Urzędzie Skarbowym, co stało się powodem wniesienia przez niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 239 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a konkretnie jego pkt 1 lit. "a" - nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Takie uregulowanie powyższego przepisu, podobnie jak pozostałych przepisów zawartych w art. 239 stanowi wyłączenie stron z mocy prawa od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, celem umożliwienia im dostępu do sądu. Art. 239 wyróżnia dwie kategorie zwolnień od kosztów sądowych:
- - zwolnienia przedmiotowe /zawarte w pkt 1 od lit. "a" do "f"/;
- - zwolnienia podmiotowe /zawarte w pkt 2-4/.
Do zwolnień przedmiotowych zaliczano sprawy, które dotyczą szeroko pojmowanej pomocy społecznej, bezrobocia, zasiłków chorobowych, świadczeń leczniczych, rehabilitacyjnych, spraw ze stosunku pracy, ubezpieczeń społecznych oraz powszechnego obowiązku obrony. Jest to katalog zamknięty, przeznaczony dla spraw szczególnie istotnych. Należy przy tym zauważyć, że przy zastosowaniu art. 239 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie będzie miało znaczenia jaką nazwę nadał skarżący dochodzonym przez siebie roszczeniem, gdyż o jego zastosowaniu decyduje rzeczywisty charakter sprawy.
Z uwagi na to, że przedmiotowa sprawa, dotyczy zobowiązań podatkowych, a konkretnie, odroczenia terminu rozpoczęcia ewidencjonowania usług przewozu osób i bagażu taksówkami osobowymi i bagażowymi przy zastosowaniu kasy rejestrującej, to tym samym, nie mieści się w zakresie przedmiotowym wspomnianego artykułu art. 239 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zatem nie będzie podlegał wyłączeniu z mocy prawa z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.