Postanowienie NSA z 10 lutego 2005 r., FZ 803/04

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Izby Finansowej zażalenia Marka H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2004 r. SA/Rz 600/03 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi Marka H. na decyzję Izby Skarbowej w Rz. z dnia 12 marca 2003 r. (...) w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 1999 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Teza

Wniosek uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia nie został zawarty ani w petitum skargi kasacyjnej ani w jej uzasadnieniu. Redakcja skargi kasacyjnej nie może stwarzać wątpliwości interpretacyjnych. Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. Brak wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia stanowi błąd konstrukcyjny a nie formalny skargi kasacyjnej. Nie ma zatem do takiej sytuacji zastosowania tryb z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 października 2004 r. SA/Rz 600/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną Marka H. W motywach orzeczenia wskazano, że skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia czego wymaga art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Podkreślono, iż jest to błąd konstrukcyjny skargi, który nie podlega sanacji w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast wobec przymusu adwokackiego ustanowionego w art. 175 powołanej ustawy skargę sporządzają profesjonaliści. Wzywanie ich o uzupełnienie braków w zakresie konstrukcyjnych elementów skargi kasacyjnej nie jest zatem konieczne ani celowe.

W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono naruszenie art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wniesiono o uchylenie orzeczenia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wskazał, że wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku wynika wprost z treści uzasadnienia skargi. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa natomiast, w której części skargi kasacyjnej opisany wniosek ma być sformułowany. Z ostrożności procesowej podniesiono także, że nawet gdyby przyjąć, że wniosek powinien znaleźć się w petitum skargi, to należało stronę wezwać o uzupełnienie jej braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji wyczerpująco przedstawił szczególne rygory, którym podlega skarga kasacyjna i wyjaśnił słuszne motywy rozstrzygnięcia, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny nie uważa za konieczne ani celowe powtarzanie tych rozważań. Wypada tu jedynie podkreślić, iż wniosek uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia nie został zawarty ani w petitum skargi kasacyjnej ani w jej uzasadnieniu. Nieporozumieniem jest twierdzenie strony, iż wniosek taki wynika z treści uzasadnienia. Redakcja skargi kasacyjnej nie może stwarzać wątpliwości interpretacyjnych. Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /zob. postanowienia NSA FSK 209/04 z dnia 16 marca 2004 r., FSK 916/04 z dnia 11 maja 2004 r., FSK 625/04 z dnia 6 września 2004 r./.

Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego konieczności wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, to należy go uznać za oczywiście bezzasadny. Jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu brak wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia stanowi błąd konstrukcyjny a nie formalny skargi kasacyjnej. Nie ma zatem do takiej sytuacji zastosowania tryb z art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.