Postanowienie NSA z 2 czerwca 2004 r., FZ 86/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 2 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 marca 2004r., sygn. akt I SA/Ka 2828/03 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi G. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Kabat

Uzasadnienie

Dnia 8 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. W uzasadnieniu podano między innymi, że strona skarżąca nie przybliżyła jakichkolwiek okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na powyższe postanowienia strona skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu strona skarżąca zarzuciła postanowieniu rażące naruszenie prawa materialnego, nie wskazując jednak o jakie naruszenie chodzi. W uzasadnieniu strona skarżąca podała, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach rodziłoby dla niej skutki, w postaci wyrządzenia znacznej szkody, a ponadto powstałe skutki byłby trudne do odwrócenia. Strona skarżąca nie sprecyzowała jednak o jaką szkodę, i jakie skutki chodzi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Przepis ten posługuje się zwrotami nieostrymi. Funkcja tego rodzaju sformułowań polega przede wszystkim na pozostawieniu organowi stosującemu prawo pewnej swobody działania. Innymi słowy, z funkcjonowaniem tego rodzaju przepisów mamy do czynienia wszędzie tam gdzie kwalifikacja prawna jakiejś sytuacji wiąże się z kazuistyczną ocena danego przypadku. Użycie zwrotu nieostrego w przepisie wiąże się więc z koniecznością konkretyzacji zawartej w nim normy ogólnej. Nie wystarczy więc samo stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie prawa materialnego. Konieczne jest także przytoczenie konkretnych okoliczności. Strona poprzestając na powtórzeniu treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, okoliczności tych nie wykazała.

Naczelny Sąd Administracyjny z tych też względów, stosownie do art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), orzekł jak w sentencji.