Postanowienie NSA z 19 lutego 2004 r., GSK 35/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. P. Spółka z o.o. w G.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniui z dnia 5.06.2003r. sygn. akt I SA/PO 3940/01 w zakresie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA H. Rybińska, Sędziowie NSA
Protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi F. P. Spółka z o.o. w G. na wynik kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie certyfikatu na znak bezpieczeństwa p o s t a n a w i a:

Sentencja

1. skargę odrzucić;
2. zwrócić F. Spółka z o.o. kwotę 100 /sto/ zł wpłaconą do kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego tytułem wpisu od skargi kasacyjnej i zapisanej w rejestrze dochodów pod poz. 276 w dniu 13.02. 04 r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 05.06.2003r. sygn. akt I SA/PO 3940/01 Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, odrzucił skargę F. P. Spółka z o.o. w G. na wynik kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 05.04.2001r. nr [...] w przedmiocie certyfikatu na znak bezpieczeństwa. W uzasadnieniu powyższego postanowienia sąd administracyjny stwierdził, że wprawdzie skarżąca spełniła wymóg art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11.05.1995r. o NSA (Dz.U. nr 74, poz.368 ze zm.) co do wezwania organu kontroli do usunięcia naruszenia prawa, jednakże skargę wniosła dopiero w dniu 20.10.2001r. tj. po upływie 4m-cy od dnia otrzymania stanowiska Inspektora Kontroli Skarbowej. Zdaniem sądu, brak stosownego pouczenia strony o możliwości zaskarżenia wyniku kontroli nie uzasadnia wniesienia skargi z tak znacznym opóźnieniem, skoro przepis art.35 ust.1 cyt. ustawy przewiduje 30 dniowy termin do dokonania tej czynności. Sąd zauważył również, że skarżąca spółka korzystała z profesjonalnej pomocy prawnej. Z tych przyczyn na podstawie art.27 ust.2 cyt. ustawy skarga została odrzucona.

Skargę kasacyjną w imieniu F. P. Spółka z o.o. wniósł R. B. - doradca podatkowy. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że wprawdzie Zarząd Spółki wobec braku pouczenia co do możliwości zaskarżenia wyniku kontroli nie złożył skargi w terminie określonym w art.35 ust.1 cyt. ustawy, jednak zgodnie z treścią art.214 ustawy - Ordynacja Podatkowa brak pouczenia nie może szkodzić stronie. Nadto zdaniem skarżącej Spółki termin do wniesienia skargi został zachowany, jeżeli porówna się go z datą kiedy strona skarżąca dowiedziała się o możliwości zaskarżenia wyniku kontroli.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Skarga została wniesiona do NSA w trybie art. 101 ustawy z dnia 30.08.2002r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1271 ze zm.). Z treści tego przepisu wynika, że w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01.01.2004r., w którym nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do dnia 31.03.2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego stwierdzeniu skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art.176 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,poz.1270) i być sporządzona przez osoby wymienione w treści art.175 cyt. ustawy. Zgodnie z § 3 pkt 1 tego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - lecz tylko w sprawach obowiązków podatkowych. Regulacja ta nawiązuje do unormowań zawartych w ustawie określającej warunki i zasady doradztwa podatkowego. Zgodnie bowiem z ustawą z dnia 05.07.1996r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z dn. 02.09.86r.) w postępowaniu przed organami administracji publicznej jak również w postępowaniu w zakresie kontroli decyzji administracyjnych doradca podatkowy może być pełnomocnikiem lecz wyłącznie w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych (art.41 ust.1 i 2 cyt. ustawy). Wprawdzie znowelizowany z dniem 10.08.2003r. art. 253 § 2 pkt 1 ustawy - Kodeks celny - uznaje doradcę podatkowego jako przedstawiciela bezpośredniego, lecz kwestia ta dotyczy postępowania przed organami celnymi natomiast nie ma wpływu na uprawnienia doradcy podatkowego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach innych niż dotyczących obowiązków podatkowych.

Podnieść również należy, że przepis art.35 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wymieniając osoby, które mogą być pełnomocnikiem strony nie uwzględnia doradcy podatkowego. Wobec tego uznać należy, że jego uprawnienia reguluje ustawa o doradztwie podatkowym i tylko w określonych tam przypadkach może doradca podatkowy występować jako pełnomocnik strony przed sądami.

Ponieważ skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona i wniesiona przez doradcę podatkowego należało uznać, że jest ona niedopuszczalną a wada ta nie jest brakiem formalnym, który można usunąć w wyznaczonym terminie. Z tych przyczyn na podstawie art.178 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Naczelny Sąd Administracyjny postanowił ją odrzucić.

Na podstawie art. 232 cyt. ustawy należało zwrócić uiszczony wpis sądowy.