Wyrok NSA z 14 lipca 2004 r., GSK 372/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Ś.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2003 r. sygn. akt I SA/Po 1420/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Kazimierz Jarząbek Sędziowie NSA - Hanna Rybińska (spr.) - Zdzisław Sadurski
- Justyna Chindelewicz protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 11 kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru cła - oddala skargę kasacyjną -

Uzasadnienie

W Y R O K

W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 14 lipca 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA - Kazimierz Jarząbek

Sędziowie NSA - Hanna Rybińska (spr.)

• Zdzisław Sadurski

Protokolant - Justyna Chindelewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Ś. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2003 r. sygn. akt I SA/Po 1420/02 w sprawie ze skargi K. Ś. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 11 kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru cła

• oddala skargę kasacyjną -

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2003 r. w sprawie sygn. I SA/Po 1420/02 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu oddalił skargę K. Ś. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 11.04.2002 r. nr [...] wydaną w przedmiocie wymiaru cła.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd orzekający stwierdził, przyjmując ustalenia organów celnych za prawidłowe, że importer K. Ś. – właścicielka firmy [...] zgłosiła w dniu 13.10.2000 r. do odprawy celnej towar określony jako urządzenie do przesadzania i wyrywania drzew.

W zgłoszeniu celnym nr [...] zaklasyfikowała ten towar do kodu PCN 8436 80 99 0 ze stawką celną obniżoną w wys. 6% i załączyła m.in. kserokopię faktury nr [...] r. oraz deklarację wartości celnej.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego, w wyniku weryfikacji dokonanej przez funkcjonariusza celnego stwierdzono, że przedmiotem importu był samochód marki Ford o numerze identyfikacyjnym podwozia [...], rok produkcji 1973, wyposażony w następujące urządzenia specjalistyczne: hydrauliczne podpory tylne, podwójne hydrauliczne lemiesze, podest-kratownica nad kabiną kierowcy oraz mechanizm hydrauliczny przeznaczony do przesadzania i wyrywania drzew, sterowany i włączany z kabiny kierowcy.

W związku z powyższym, Dyrektor Urzędu Celnego w Poznaniu decyzją z dnia 27.10.2000 r. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej opisu towaru, klasyfikacji towarowej, stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego. Organ celny stwierdził, że importowane urządzenie jest to pojazd samochodowy do celów specjalnych, to jest do przesadzania i wyrywania drzew oraz zaklasyfikował go do kodu PCN 8705 90 90 0 ze stawką celną 35%. Nie ma natomiast zastosowania kod PCN 8436 80 99 0, który obejmuje: pozostałe urządzenia rolnicze, ogrodnicze, leśne, drobiarskie lub pszczelarskie, także kiełkowniki wyposażone w urządzenia mechaniczne lub cieplne; inkubatory i wylęgarnie drobiu; pozostałe urządzenia; pozostałe.

Od powyższej decyzji złożyła odwołanie strona, załączając opinię techniczną sporządzoną na jej zlecenie przez Okręgowy Ośrodek Rzeczoznawstwa Doradztwa i Projektowania SITR w Poznaniu.

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 11.04.2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że przedmiotem sporu jest klasyfikacja towaru, bowiem rodzaj importowanego urządzenia nie budzi wątpliwości. Zdaniem organu celnego, które sąd orzekający podzielił, przesłanką rozstrzygającą o klasyfikacji do pozycji 8705, a nie do pozycji odpowiadających urządzeniom w jakie ów pojazd (podwozie) został wyposażony, jest fakt zainstalowania określonej maszyny na podwoziu samochodowym.

W niniejszej sprawie maszyna do przesadzania drzew VERMER TS 66 T została zamontowana na podwoziu marki FORD [...] i tworzy z tym podwoziem całość. Pierwotnym przeznaczeniem pojazdu jest przesadzanie drzew, a nie jest przewóz towarów lub osób.

W wyniku skargi na decyzję Prezesa GUC, sąd orzekający uznając skargę za nieuzasadnioną stwierdził, że import dotyczył maszyny ruchomej, powstałej na skutek zamontowania maszyny do przesadzania drzew na podwoziu pojazdu samochodowego. Klasyfikacja tego urządzenia, stosownie do uwagi (II) Uwag Ogólnych do Sekcji XVII zawartych w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. – Dz.U. Nr 74 poz. 830) zależy od różnych czynników, a w szczególności od rodzaju zastosowanej podstawy. Z dalszej części tej uwagi wynika, że takie maszyny ruchome mogą być zakwalifikowane np. w dziale 89, w dziale 86 lub 87. Maszyny takie omówiono w wyjaśnieniach do pozycji 8604, 8701, 8705, 8709 albo 8716. Deklarowany przez stronę w zgłoszeniu celnym kod PCN 8436 80 99 0 i zaproponowana w odwołaniu podpozycja 8432 30 jako właściwe dla maszyn do przesadzania drzew zdaniem sądu nie są prawidłowe, gdyż dotyczą samych maszyn, a nie uwzględniają faktu, że była to maszyna ruchoma, zamontowana na podwoziu samochodowym. W świetle przedłożonych przez stronę opinii, połączenie pojazdu z maszyną zostało wykonane fabrycznie, przy czym w części środkowej jest ono rozłączne, a w części tylnej zespawano maszynę z podwoziem płaskownikami.

Taki stan maszyny, zdaniem sądu orzekającego, nie pozwala przyjąć, iż była ona jedynie urządzeniem wymiennym do podwozia samochodowego, które mógł montować samodzielnie użytkownik. Montaż maszyny na podwoziu samochodowym umożliwiał wykonywanie pracy, do której była ona przeznaczona, to jest do przesadzania drzew, a oczywiste jest zdaniem sądu, że czynności te wymagają przemieszczenia się całego urządzenia. W ocenie sądu orzekającego, nie budzi zastrzeżeń uznanie przez organy celne, iż w tym konkretnym przypadku winna być zastosowana pozycja 8705, obejmująca pojazdy specjalnego znaczenia, różne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów np. pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie i inne. Podpozycja 8705 90 obejmuje "pozostałe" i wbrew zarzutom skargi nie została ona ograniczona do samochodów wyposażonych w urządzenia do sterowania. Zdaniem sądu nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 197 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, ponieważ organ drugiej instancji nie nawiązywał w decyzji do treści pisma z dnia 04.04.2002 r., wystosowanego przez Departament Środków Taryfowych i Pozataryfowych, podpisanego przez Hannę Laskowską, w sposób który uzasadniały twierdzenie, że osoba ta występowała w sprawie w charakterze biegłego w rozumieniu powołanego przepisu.

Pismo to natomiast sądu stanowi wypełnienie zadania, do jakiego m.in. powołany jest Departament Środków Taryfowych i Pozataryfowych, to jest udzielania opinii w zakresie stosowania taryfy celnej przez organy administracji celnej.

Powyższy wyrok skargą kasacyjną zaskarżyła w imieniu K. Ś. radca prawny Grażyna Kalinowska–Jarzyńska, wnosząc o jego uchylenie i wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie z zasądzeniem kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi strona skarżąca zarzuciła:

rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności:

1. art. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2. art. 32 ust. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
3. zasad kwalifikacji celnej i Uwag do Sekcji XVI Taryfy celnej (Maszyny i urządzenia mechaniczne; Sprzęt elektryczny; Części do nich; Urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku; Urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych urządzeń), zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 226, poz. 1885 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830 z późn. zm.),
4. zasad kwalifikacji celnej i Uwag do Działu 84 Taryfy celnej (Reaktory jądrowe; kotły; maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części), zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. z 2002 r. Nr 226, poz. 1885 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830 z późn. zm.)

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca twierdzi, że trafnie zakwalifikowała w zgłoszeniu celnym przesadzarkę do drzew VERMER TS 66T do kodu PCN 8436 80 99 0 – jako maszynę rolniczą a nie pojazd specjalistyczny; świadczy o tym opinia techniczna Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego z dnia 1.09.2000 r., która wyraźnie stwierdza obecność mechanizmu hydraulicznego przeznaczonego do wykopywania i wkopywania drzew oraz że pojazd jest fabrycznie wykonany do wyżej wymienionych czynności i stanowi monolit fabryczny. Zdaniem skarżącej przytoczone sformułowanie "monolit fabryczny", przesądza o zakwalifikowaniu przesadzarki do drzew właśnie do pozycji 8432, wskazanej w zgłoszeniu celnym. Potwierdza ono bowiem, stawiany maszynom przez Dział 84 Taryf celnych, wymóg: "urządzenia technicznego, składającego się z szeregu mechanizmów we wspólnej obudowie, zdolnego do wykonywania pracy użytecznej lub przekształcania energii". Gdyby potraktować przesadzarkę jako maszynę złożoną z dwóch elementów to i tak kluczową rolą przy ustalaniu kwalifikacji celnej jest jej podstawowe przeznaczenie jakim jest przesadzanie drzew.

Organy celne, skarżącej, odmawiając zakwalifikowania przesadzarki do kategorii maszyn i urządzeń dla rolnictwa (8432) całkowicie zignorowały rzeczywiste funkcje omawianego urządzenia i cel ustalenia "uprzywilejowanej" stawki celnej dla rolnictwa, a NSA zdaje się nie dostrzegać "jasno i wyraźnie" sformułowanych przepisów prawa powszechnie obowiązującego, dotyczących zasad taryfikacji celnej towarów.

Zdaniem skarżącej, sąd orzekający w zaskarżonym wyroku nie sprzeciwił się nadinterpretacji przepisów przez organy celne, które w całkowicie nieuzasadniony sposób porównały przesadzarkę do pojazdów specjalistycznych. Porównanie to jest zdaniem skarżącej błędne, gdy uwzględnić okoliczność, że w przypadku tych ostatnich kluczową cechą jest mobilność i możliwość szybkiego przemieszczania się w terenie – i z tego właśnie względu klasyfikowane są one jako pojazdy specjalistyczne, a nie zaś jako maszyny rolnicze. Opinia techniczna Okręgowego Ośrodka Rzeczoznawstwa Doradztwa i Projektowania SITR z lutego 2001 r. uznała sprowadzoną maszynę za "przesadzarkę do drzew zamontowaną na podwoziu samochodowym", a nie za "pojazd specjalistyczny". Pojęcia te nie są tożsame.

Strona skarżąca twierdzi również, że NSA naruszył wykładnię celowościową przepisów prawa celnego, nie sprzeciwiając się zakwalifikowaniu maszyny rolniczej do wyższej 35% stawki celnej. Ignorowanie przez NSA dokonanych przez organy celne oczywistych naruszeń powszechnie obowiązującego prawa nie tylko godzi w wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gwarancję demokratycznego państwa prawa, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, ale też, zdaniem skarżącej, podważa sens istnienia samej instytucji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pozostawienie w mocy skarżonego orzeczenia oznaczać będzie, według skarżącej, naruszenie art. 32 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez obciążenie skarżącej stawką celną właściwą dla przemysłu w sytuacji zakupu maszyny przeznaczonej dla rolnictwa, co czyni ją niekonkurencyjną w branży w stosunku do innych podmiotów zajmujących się tożsamą działalnością.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wnosił o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w decyzji odnośnie klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru jako pojazdu specjalistycznego, dla którego właściwy jest kod PCN 8705 90 90 0. Strona powołuje Taryfę celną stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 226, poz. 1885 z późn. zm.) aktualną na rok 2003, a więc nieobowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Obowiązywała wówczas Taryfa stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217 z późn. zm.), aktualna na rok 2000. Organ celny również podnosi, że na str. 5 skargi kasacyjnej, skarżąca twierdzi, że trafnie zakwalifikowała w zgłoszeniu celnym przesadzarkę do drzew do kodu PCN 8436 80 99 0 jako maszynę rolniczą, a następnie twierdzi, że sformułowanie "monolit fabryczny" przesądza o zakwalifikowaniu tej maszyny do pozycji 8432 w zgłoszeniu celnym.

Dział 84 obejmuje: reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części.

Pozycja 8432 - maszyny rolnicze, ogrodnicze lub leśne do przygotowywania lub uprawy gleby; walce do pielęgnacji trawników lub terenów sportowych,

Pozycja 8436 - pozostałe urządzenia rolnicze, ogrodnicze, leśne, drobiarskie lub pszczelarskie, także kiełkowniki wyposażone w urządzenia mechaniczne lub cieplne, inkubatory i wylęgarnie drobiu.

Swoją argumentację o słuszności klasyfikacji przedmiotowego towaru do Działu 84 Taryfy celnej, skarżąca wywodzi z uwag 3 i 4 do sekcji XVI Taryfy celnej oraz z uwagi 7 do Działu 84 Taryfy celnej. organu celnego, z tą argumentacją nie można się zgodzić, ponieważ przesadzarka do drzew VERMER TS 66 T montowana na podwoziu samochodowym marki FORD nr [...] w rozumieniu Taryfy celnej jest pojazdem samochodowym do celów specjalistycznych, tj. do przesadzania i wyrywania drzew, a nie zespołem maszyn lub maszyną złożoną z poszczególnych elementów w rozumieniu Działu 84 Taryfy celnej.

Przesłanką rozstrzygającą o klasyfikacji do pozycji 8705, jest fakt zainstalowania określonej maszyny na podwoziu samochodowym. Pojazd będący przedmiotem postępowania jest wyposażony w odpowiednie urządzenia specjalistyczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

skarga kasacyjna została wniesiona w trybie art. 101 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01.01.2004 r. w którym nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2.

Pod tym względem przedmiotowa skarga kasacyjna jest dopuszczalną, bowiem odpowiada wymogom powołanego wyżej przepisu.

Podnieść również należy, że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 623) przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym, który przysługuje stronie do Naczelnego Sądu Administracyjnego i skarga ta powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych, przez co należy rozumieć wskazanie tych przepisów, które zdaniem wnoszącego kasację – uległy naruszeniu.

Treść art. 174 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wymienia podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną. Podstawę więc może stanowić:

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe jego zastosowanie;
2. naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Do wymagań jakim winna odpowiadać skarga kasacyjna należy zaliczyć art. 176 cyt. ustawy wskazanie zaskarżonego orzeczenia, ze sprecyzowaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Konieczność dokładnego sprecyzowania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie wiąże się z uregulowaniem prawnym zawartym w art. 183 § 1 cyt. ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem skargę w granicach skargi kasacyjnej, a strony mogą przytaczać tylko nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Kasacja więc powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych, przez co należy rozumieć wskazanie tych przepisów, które – zdaniem wnoszącego kasację – uległy naruszeniu. Z urzędu sąd bierze pod rozwagę nieważność postępowania.

Wysokie wymagania, które ustawa stawia skardze kasacyjnej ma spełniać obowiązek zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 175 § 1). Strona, ustanawiając adwokata czy radcę prawnego, ma prawo spodziewać się i wymagać aby czynności związane ze sporządzeniem i wniesieniem kasacji wykonane zostały z pełną znajomością obowiązujących przepisów.

Przechodząc do rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, przytaczając jako przepisy, które uległy naruszeniu Uwagi do Sekcji XVI Taryfy celnej i Uwagi do Działu 84 Taryfy celnej zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. z 2002 r. Nr 226, poz. 1885 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830 z późn. zm.).

Mimo tak nieprecyzyjnego powołania podstawy kasacyjnej, z uzasadnienia skargi zdaje się wynikać, że skarżącej chodzi o naruszenie przepisu dotyczącego Działu 84 i kodu PCN 8436 80 99 0 cytowanej wyżej Taryfy celnej. Należy stwierdzić, że skarżąca w dniu 13.10.2000 r. zgłosiła przedmiotowy towar do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Zgodnie z treścią art. 85 § 1 ustawy – Kodeks celny, należności celne przywozowe są wymagalne stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i stawek w tym dniu obowiązujących. W dacie zgłoszenia celnego obowiązywała Taryfa celna ustanowiona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217).

W związku z powyższym, za nietrafny należy ocenić zarzut strony skarżącej naruszenia przepisów Taryfy celnej ustanowionej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17.12.2000 r. (Dz.U. Nr 226, poz. 1885) – która w dacie zgłoszenia celnego przedmiotowego towaru nie obowiązywała i nie mogła stać się podstawą klasyfikacji.

Zarzucając naruszenie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz.U. Nr 74, poz. 830) – skarga kasacyjna nie precyzuje w czym strona upatruje błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Z uzasadnienia skargi kasacyjnej należy się domyślać, że zdaniem skarżącej według Wyjaśnień do Taryfy celnej przedmiotową przesadzarkę do drzew należy kwalifikować do kodu PCN 8436 80 99 0 (pozostałe urządzenia rolnicze, ogrodnicze, leśne, drobiarskie i pszczelarskie) ze stawką celną obniżoną w wysokości 6%. skarżącej jest to maszyna rolnicza.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna nie zawiera podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), tj. naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego sąd kasacyjny jest związany ustaleniami zaskarżonego wyroku, jeżeli brak jest zarzutu uchybienia konkretnego przepisu procesowego (wyrok SN z dnia 21.03.1997 r. I PKN 58/97, OSNAPiUS Nr 22/1997, poz. 436 i inne).

W związku z tym należy stwierdzić, że według sądu orzekającego przedmiotem importu była przesadzarka do drzew na podwoziu samochodowym marki FORD. Była to maszyna ruchoma, powstała na skutek zamontowania maszyny do przesadzania drzew na podwoziu pojazdu samochodowego, której klasyfikacja stosownie do Uwagi (II) Uwag Ogólnych do Sekcji XVII zawartych w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830) zależy od różnych czynności, w szczególności od rodzaju zastosowanej podstawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzut dotyczący naruszenia Wyjaśnień do Taryfy celnej jest nietrafny, bowiem nawiązując do ustaleń sądu orzekającego stwierdzić należy, że według tego aktu prawnego pozycja 8705 obejmuje pojazdy samochodowe, specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych. Importowany towar odpowiada tym warunkom. Kwestionowanie stanowiska sądu orzekającego co do rodzaju spornej przesadzarki do drzew – czy jest to maszyna rolnicza czy też maszyna specjalistyczna oznacza kwestionowanie poczynionych przez sąd ustaleń faktycznych.

Jak wspomniano wyżej, sąd kasacyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej nie bada jednak trafności ustaleń faktycznych, poczynionych w zaskarżonym wyroku, jeżeli strona skarżąca skutecznie nie zarzuciła – w ramach podstawy kasacyjnej, określonej w art. 174 § 2 ustawy procesowej – że przy ich dokonaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania.

W związku z powyższymi ustaleniami również zarzuty dotyczące naruszenia art. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 oraz art. 32 ust. 2 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej należy uznać za chybione.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 181, 183 § 1 i 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.