Uzasadnienie
W Y R O K
W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 25 maja 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia NSA - Józef Waksmundzki (spr.)
Sędziowie NSA - Maria Myślińska
Protokolant - Eliza Skibińska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. M. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 9 kwietnia 2003 r. sygn. akt I SA/Lu 26/03 w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 30 grudnia 2002 r. [...] w przedmiocie wartości celnej towaru
I Skargę kasacyjną oddala.
II Zasądza od B.M. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej kwotę 600 (sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2003 r. sygn. I SA/Lu 26/03 oddalił skargę B. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 30 grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru cła. Z motywów zaskarżonego wyroku wynika, że w dniu 28 marca 2002 r. B. M. dokonał zgłoszenia celnego, wnioskując o objęcie sprowadzonego z Belgii samochodu osobowego marki Volkswagen Golf, wyprodukowanego w 2001 r., procedurą do obrotu. Do zgłoszenia celnego załączył między innymi fakturę z dnia 20 marca 2002 r. Nr [...], określającą wartość przedmiotowego pojazdu na kwotę 9.000 EUR. Naczelnik Urzędu Celnego w Lublinie decyzją z dnia 25 września 2002 r. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej pojazdu i ustalił jego nową wartość celną na kwotę 36.810 zł. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 30 grudnia 2002 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926) i art. 23 § 7 w zw. z art. 29 § 1, art. 85 § 1 i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802), dalej k.c., utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji.
Oddalając skargę na powyższą decyzję Sąd stwierdził, że organ celny miał podstawy aby zakwestionować wartość celną towaru w oparciu o posiadane informacje, które zostały potwierdzone w toku prowadzonego postępowania celnego, co nakazywało ustalenie faktycznej wartości transakcyjnej towaru. Stosując zasadę ustalania wartości celnej w oparciu o art. 29 § 1 k.c., organ celny korzystał z danych dostępnych na polskim obszarze celnym w zakresie informacji katalogowych o cenach samochodów tej samej marki, typu i roczniku.
B. M. powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 23 § 1 i § 7 oraz art. 27-29 k.c., a nadto art. 122, 180 § 1, 187 § 1, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej;
- naruszenie art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. przez błędną wykładnię.
W ocenie autora skargi kasacyjnej, organy celne ustalając wartość celną samochodu oparły się jedynie na danych zawartych w katalogu Eurotax, natomiast pominęły milczeniem fakt, że ów katalog nie jest jedynym źródłem podającym ceny samochodów używanych na polskim rynku. Inne źródła to Info-Expert, Auto-Bazar i Giełda Samochodowa. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Białej Podlaskiej wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 23 § 1 k.c. wartością celną towaru jest jego wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Z kolei w myśl art. 23 § 7 k.c. wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. W rozpoznawanej sprawie organ celny zakwestionował wiarygodność dołączonej do zgłoszenia celnego faktury, uznając, że wykazana w niej cena pojazdu (9.000 EUR) jest rażąco niska w stosunku do jego rzeczywistej wartości. W tym przypadku organ celny dokonał analizy cen tego samego typu pojazdu wykazanych w katalogu "Eurotax", a następnie przystąpił do ustalania jego wartości celnej zgodnie z metodami wskazanymi w art. 25-28 k.c. Należy podkreślić, że ustalając wartość celną pojazdu w powyższy sposób, organ celny wskazywał na przyczyny, z powodu których kolejne metody określone w art. 25-28 k.c. nie mogły mieć w sprawie zastosowania. Zgodnie z art. 29 k.c., jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23, 25-28 k.c., jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. W rozpoznawanej sprawie organ celny do ustalenia wartości celnej pojazdu metodą "ostatniej szansy" określonej w art. 29 § 1 k.c. przyjął najniższą cenę wymienioną w katalogu "Eurotax", dotyczącą tego samego modelu samochodu, z tego samego roku. Odniósł się jednocześnie do okoliczności podanych przez skarżącego w odwołaniu od rozstrzygnięcia wydanego w I instancji. W tej sytuacji zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny sprawy stanowił podstawę do zakwestionowania wartości celnej pojazdu i ustalenia jej na podstawie art. 29 § 1 k.c. Zatem jako chybiony należy uznać zarzut, że zaskarżony wyrok został wydany z obrazą przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 § 1 i § 7 oraz art. 25-29 k.c. Nadto skarga kasacyjna wprawdzie nie formułuje wprost zarzutu naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, tym niemniej powołuje art. 122, 180 § 1, 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Należy bowiem zauważyć, że wymienione przepisy Ordynacji podatkowej dotyczą postępowania administracyjnego, a nie sądowego i tym samym nie mogą stanowić podstawy zarzutu kasacyjnego wymienionego w art. 174 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270). Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że kasacja wymaga nie tylko przytoczenia podstaw ale także ich uzasadnienia. Nieodzownym elementem uzasadnienia podstawy kasacyjnej jest wskazanie na czym naruszenie przepisu polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz naruszenia art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych takich elementów nie zawierają. Oznacza to, że skarga kasacyjna od zaskarżonego wyroku nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.
Z tych wszystkich względów na zasadzie art. 184 i art. 204 ust. 1 cyt. wyżej ustawy orzeczono jak w wyroku.