Postanowienie NSA z 10 stycznia 2005 r., GZ 113/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt V SA 1221/03

Skład

Sędzia NSA Andrzej Kuba

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 14 lutego 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną [...] spółki z o.o. w Warszawie od wyroku tego Sądu z dnia 18 czerwca 2004 r. na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 500 zł, która nie została uiszczona przez wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego radcą prawnym. W zażaleniu na to postanowienie, sporządzonym przez radcę prawnego, skarżąca Pharmacia Polska podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 219 § 2 i art. 230 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż sądem właściwym, na konto którego powinien być dokonany wpis od skargi kasacyjnej Spółki, jest w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu tego zarzutu skarżący powołał się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 sierpnia 2004 r. Zdaniem skarżącego należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w tej sprawie została wniesiona przez radcę prawnego w dniu 30 sierpnia 2004 r. z jednoczesnym uiszczeniem przez skarżącego w tym samym dniu 30 sierpnia 2004 r. wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt V SA 1221/03. W tych warunkach nie można przyjąć, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej, tym bardziej że skarżący poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wnosząc skargę, że opłata ta została uiszczona, załączając kserokopię przelewu pocztowego. Z przepisu art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Należy przy tym mieć na uwadze, że celem przepisu art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, tyle tylko że na rachunek bankowy NSA. Dodatkowo należy mieć na uwadze, że opłaty sądowe bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodem budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tego powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 10 stycznia 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt V SA 1221/03 w sprawie ze skargi [...] spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 14 lutego 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną [...] spółki z o.o. w Warszawie od wyroku tego Sądu z dnia 18 czerwca 2004 r. na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 500 zł, która nie została uiszczona przez wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego radcą prawnym.

W zażaleniu na to postanowienie, sporządzonym przez radcę prawnego, skarżąca [...] podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 219 § 2 i art. 230 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż sądem właściwym, na konto którego powinien być dokonany wpis od skargi kasacyjnej Spółki, jest w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu tego zarzutu skarżący powołał się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 sierpnia 2004 r. Zdaniem skarżącego należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w tej sprawie została wniesiona przez radcę prawnego w dniu 30 sierpnia 2004 r. z jednoczesnym uiszczeniem przez skarżącego w tym samym dniu 30 sierpnia 2004 r. wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 500 zł na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt V SA 1221/03.

W tych warunkach nie można przyjąć, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej, tym bardziej że skarżący poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wnosząc skargę, że opłata ta została uiszczona, załączając kserokopię przelewu pocztowego.

Z przepisu art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu.

Należy przy tym mieć na uwadze, że celem przepisu art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego.

Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, tyle tylko że na rachunek bankowy NSA.

Dodatkowo należy mieć na uwadze, że opłaty sądowe bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodem budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tego powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.