Postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 129/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. C.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt VI SA/Wa 1290/04

Skład

Sędzia NSA - Małgorzata Korycińska

Sprawa

w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 maja 2004 r. sygn. akt DO IV 561/66/03 w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd, po analizie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), doszedł do przekonania, że skarżąca nie wskazała na czym miałaby polegać uzasadniona podstawa do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przewidziana w przywołanym przepisie. W zażaleniu skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odwołującej ją ze stanowiska notariusza z powodu przekroczenia 70 lat życia (art. 16 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie – tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.). W motywach zażalenia skarżąca dokonała odmiennej oceny stanu faktycznego niż ta, której, jej zdaniem, dokonał Sąd, podając, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę, która dotyczyć będzie zarówno "Firmy, Jej właściciela, pracowników Kancelarii i Skarbu Państwa". Skarżąca wykazywała, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, iż będzie mogła w tym czasie przeprowadzić formalnie i merytorycznie sukcesję z pełnym zatrudnieniem trzech osób "stanowiących personel biurowy". Uchroni to kancelarię i załogę od ewentualnych następstw związanych z likwidacją, w sytuacji gdy o stanowisko notariusza ubiega się kandydat, który "zapewniłby kontynuację działalności". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Istotą skargi kasacyjnej jest badanie przez sąd wyższej instancji prawidłowości zastosowania prawa przez sąd rozpoznający sprawę w niższej instancji. W niniejszej sprawie Sąd niższej instancji rozpoznał wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oddalając go z tej przyczyny, iż nie wykazano w nim istnienia przesłanek określanych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tym poglądem Sądu nie sposób się nie zgodzić. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. Autorem skargi jest prawnik z wieloletnim doświadczeniem. Żądając od Sądu dokonania wyłomu od zasady określonej w art. 61 § 1 komentowanej ustawy zobowiązany był do wykazania, iż istnieją ku temu prawne podstawy. Powołanie się na nie dopiero w zażaleniu (abstrahując do ich trafności) nie może wywołać żądanego skutku, nie świadczy bowiem o wadliwości prawnej kwestionowanego postanowienia. Z naprowadzonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 15 grudnia 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Sędzia NSA - Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt VI SA/Wa 1290/04 w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 maja 2004 r. sygn. akt DO IV 561/66/03 w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia:

• oddalić zażalenie -

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd, po analizie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), doszedł do przekonania, że skarżąca nie wskazała na czym miałaby polegać uzasadniona podstawa do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przewidziana w przywołanym przepisie.

W zażaleniu skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji odwołującej ją ze stanowiska notariusza z powodu przekroczenia 70 lat życia (art. 16 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie – tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.).

W motywach zażalenia skarżąca dokonała odmiennej oceny stanu faktycznego niż ta, której, jej zdaniem, dokonał Sąd, podając, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę, która dotyczyć będzie zarówno "Firmy, Jej właściciela, pracowników Kancelarii i Skarbu Państwa".

Skarżąca wykazywała, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, iż będzie mogła w tym czasie przeprowadzić formalnie i merytorycznie sukcesję z pełnym zatrudnieniem trzech osób "stanowiących personel biurowy". Uchroni to kancelarię i załogę od ewentualnych następstw związanych z likwidacją, w sytuacji gdy o stanowisko notariusza ubiega się kandydat, który "zapewniłby kontynuację działalności".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Istotą skargi kasacyjnej jest badanie przez sąd wyższej instancji prawidłowości zastosowania prawa przez sąd rozpoznający sprawę w niższej instancji.

W niniejszej sprawie Sąd niższej instancji rozpoznał wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oddalając go z tej przyczyny, iż nie wykazano w nim istnienia przesłanek określanych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tym poglądem Sądu nie sposób się nie zgodzić. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony.

Autorem skargi jest prawnik z wieloletnim doświadczeniem. Żądając od Sądu dokonania wyłomu od zasady określonej w art. 61 § 1 komentowanej ustawy zobowiązany był do wykazania, iż istnieją ku temu prawne podstawy.

Powołanie się na nie dopiero w zażaleniu (abstrahując do ich trafności) nie może wywołać żądanego skutku, nie świadczy bowiem o wadliwości prawnej kwestionowanego postanowienia.

Z naprowadzonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.