Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 20 grudnia 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Spółki Akcyjnej "[...]" w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2004 r. sygn. akt V SA/Wa 2078/04 w sprawie ze skargi "[...]" – Spółki Akcyjnej w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 7 czerwca 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia:
- zażalenie oddalić -
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przyjęto, że nie wykazano istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w szczególności, aby uiszczenie kwoty długu celnego stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka Akcyjna "[...]" w Warszawie. Domagała się uchylenia powyższego postanowienia i uwzględnienia złożonego wniosku.
W uzasadnieniu podała, że brak wstrzymania decyzji spowoduje utratę płynności finansowej. Trudna sytuacja finansowa została spowodowana niewłaściwym postępowaniem przez różne organy administracji publicznej. Chodzi o bezpodstawne wstrzymanie zwrotu podatku VAT, zwrot podatku akcyzowego. Zaskarżona decyzja nosi znamiona przestępstwa i narusza praworządność. Organy celne nie wykonały wcześniejszego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie. W ocenie skarżącej są to szkody trudne do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Trafnie Sąd przyjął, że nie wykazano istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skoro powołano się na merytoryczną ocenę zasadności skargi lub obawę wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W sprawie podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalnego. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.
Powyższej oceny nie zmienia też ewentualna utrata płynności finansowej skarżącej. Skarżący nie wykazał w sposób wyżej podany, że wystąpiły w konsekwencji skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Każda prowadzona działalność gospodarcza wiąże się z ryzykiem gospodarczym. O ile inne organy w sposób określony w zarzutach uniemożliwiają prowadzenie działalności, to należy wykorzystać środki przewidziane przez prawo. Podobnie jak brak wykonania wyroku. Nie są to jednak podstawy uzasadniające zastosowanie wstrzymania wykonania decyzji.
Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 193, 197 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie zostało oddalone.