Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 18 stycznia 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] - Okręgu Dolnośląskiego we Wrocławiu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 listopada 2004 r. sygn. akt 6 II SA 3808/02 oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia 18 października 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie koncesji na rozpoznanie złoża melafiru [...] postanawia:
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 listopada 2004 r. oddalił wniosek [...] o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 26 lipca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 3808/02.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu o jakim mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności za taką okoliczność uprawdopodobniającą brak winy nie może być uznana przerwa urlopowa. Strona tak powinna zorganizować sobie pracę, aby taka przerwa nie miała wpływu na jej działalność. O terminie zaś rozprawy [...] był prawidłowo zawiadomiony. Nie składał wniosku o odroczenie rozprawy, a jedynie powiadomił Sąd, iż nie stawi się na termin rozprawy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] – Okrąg Dolnośląski domagał się uchylenia tego postanowienia i przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, zarzucając, iż postanowienie to narusza art. 74 ust. 4 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu zażalenia podano, iż w zawiadomieniu o terminie rozprawy pouczono ich o skutkach niestawiennictwa w sposób niepełny i wprowadzający w błąd, gdyż zabrakło pouczenia, że w przypadku oddalenia skargi tracą po 7 dniach prawo do uzyskania uzasadnienia wyroku. Na skutek niekompletności pouczenia przyjęli, że będzie im doręczone uzasadnienie wyroku i na to uzasadnienie czekali. Zdaniem skarżącego, gdyby zostali pouczeni odnośnie negatywnych skutków, to wnioskowaliby o przełożenie terminu rozprawy i w terminie wystąpiliby o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie stwierdził, iż przebywanie strony skarżącej na urlopie nie wykluczało dokonania czynności procesowej w postaci wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona mogła bowiem nadać takie pismo na poczcie w miejscowości, w której przebywała w czasie urlopu lub za pośrednictwem innych osób. W sprawie jest bezsporne, że o terminie rozprawy, na której został wydany wyrok – strona została prawidłowo zawiadomiona. Stąd też powinna się interesować dalszym przebiegiem postępowania. Wbrew zaś zarzutom skarżącego, w zawiadomieniu o terminie rozprawy Sąd nie miał obowiązku pouczenia strony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, gdyż taki wymóg nie wynika z treści art. 93 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi zaś na to, że strona skarżąca nie była obecna na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, przewodniczący nie mógł jej udzielić wskazówek co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego (art. 140 § 1 omawianej ustawy).
W końcu nie można podzielić poglądu, iż zaskarżone postanowienie narusza art. 74 ust. 4 Konstytucji RP, zgodnie z którym władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska. Wspieranie działań o jakich mowa w tym przepisie nie może bowiem polegać na akceptowaniu naruszenia prawa procesowego, a oprócz tego w zaskarżonym postanowieniu Sąd w żadnym wypadku nie mógł się wypowiadać w kwestiach merytorycznych dotyczących zasadności skargi.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.