Postanowienie NSA z 13 lipca 2004 r., GZ 31/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Spółki z o.o.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004r. sygn. akt V SA 1173/03 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku

Skład

Sędzia NSA Kazimierz Jarząbek

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2004r.

po rozpoznaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 marca 2004r. w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 lutego 2003r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - odmówił sporządzenia uzasadnienia.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że jak wynika z treści pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu W. K., który z kolei udzielił substytucji radcy prawnemu A. R. P. zostało ono mu udzielone i podpisane przez M. B. oraz A.M. w dniu 11 lutego 2004r. Osoby prawne, a taką jest skarżąca, działają poprzez organy upoważnione do ich reprezentacji. W przypadku skarżącej jest to wieloosobowy zarząd, co wynika z treści znajdujących się w aktach wypisów z Krajowego Rejestru Sądowego. W tym wypisu złożonego w dniu 15 kwietnia br. Prawo do składania oświadczeń woli w imieniu spółki ma prezes, dwóch członków zarządu lub jeden członek łącznie z prokurentem. W dniu udzielenia pełnomocnictwa spółka nie miała prokurenta. Z treści wypisu z KRS wynika, że z osób podpisanych pod pełnomocnictwem jedynie A. M. wchodziła w skład zarządu. Powoduje to, że pełnomocnictwa nie można uznać za prawidłowo udzielone. Brak prawidłowo złożonego pełnomocnictwa w zestawieniu z wnioskiem o uzasadnienie należy uznać za brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu na takich samych zasadach jak brak złożenia pełnomocnictwa -na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) /dalej u.p.s.a/.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik został zobowiązany do wykazania w terminie 7 dni stosownym dokumentem, że został prawidłowo umocowany lecz mimo złożenia tego dokumentu, okoliczności tej nie wykazał. Z tego też powodu złożony wniosek o uzasadnienie wyroku nie jest skuteczny.

[...] Spółka z o.o. wniosła na wyżej wymienione postanowienie zażalenie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego orzeczenia "i przekazanie wniosku do ponownego rozpoznania lub o jego zmianę zgodnie z treścią wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku".

W uzasadnieniu zażalenia między innymi podano, że w dniu udzielenia przedmiotowego pełnomocnictwa tj. 11 lutego 2004r. A. M. oraz M. P. B. pełnili funkcję członka zarządu spółki, przy czym tylko A. M. była ujawniona w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. M. P. B. został powołany na członka zarządu spółki uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki z dnia 9 lutego 2004r., tj. 2 dni przed dniem udzielenia pełnomocnictwa a zatem nie było możliwości aby był ujawniony w odpisie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony przez pełnomocnika nie posiadającego właściwego umocowania należy potraktować jak pismo, które nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Postępowanie z pismem, dotkniętym tego rodzaju wadami formalnymi, reguluje przepis art. 49 u.p.s.a., który określa działania przewodniczącego wydziału zmierzające do usunięcia wadliwości pisma poprzez wydanie właściwego zarządzenia, a także skutki wykonania lub niewykonania tego zarządzenia przez stronę. Wymieniony wyżej przepis art. 49 u.p.s.a. nie zawiera żadnych odstępstw od reguł postępowania w nim przewidzianych.

Przewodniczący V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 kwietnia 2004r. wydał zarządzenie następującej treści:

"1. Zwrócić się do pełnomocnika skarżącej - radcy prawnego W. K. - o nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa przez skarżącą, tj. 11 lutego 2004r. - termin 7 dni;

2. Sporządzone pismo przesłać do wiadomości substytutowi - radcy prawnego A. R. P.;
3. Po nadesłaniu odpisu z KRS przedstawić akta."

Z akt sprawy wynika, że wyżej wymienione zarządzenie zostało doręczone w dniu 14 kwietnia 2004r. a żądany odpis z KRS-u wpłynął do Sądu w dniu 15 kwietnia 2004r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził: " w przedmiotowej sprawie pełnomocnik został zobowiązany do wykazania w terminie 7 dni stosownym dokumentem, że został prawidłowo umocowany lecz mimo złożenia tego dokumentu, okoliczności tej nie wykazał". Nie oceniając zasadności tego stwierdzenia, zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 49 § 2 u.p.s.a., w przypadku gdy strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Z tego wynika, że strona ma prawo poddać kontroli instancyjnej trafność tego zarządzenia i dopiero orzeczenie w tym przedmiocie Sądu odwoławczego, będzie przesądzało o tym, czy pismo jest wadliwe, czy niewadliwe. Pominięcie w przedmiotowej sprawie tego etapu postępowania powoduje, że strona została pozbawiona w nim możliwości obrony swoich praw, w tym zakresie. Dopiero bowiem prawomocne zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania stanowiłoby podstawę do wydania postanowienia na podstawie art. 141 § 2 i § 3 u.p.s.a.

Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 197 w związku z art. 185 § 1 u.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.