Postanowienie NSA z 4 sierpnia 2004 r., GZ 45/04

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Biura Handlowo-Usługowego [...] s. c. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. z dnia 5 lipca 2004 r. sygn. akt ISA/Bd 289/04 w sprawie ze skargi Biura Handlowo-Usługowego [...]s.c na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 24 marca 2004 r. [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu postanawia zażalenie na zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów postępowania sądowego oddalić Uzasadnienie Postanowieniem z dn. 5 lipca 2004 r. sygn. akt I SA / Bd 289/ 04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Biura Handlowo-Usługowego [...] s. c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dn. 24 marca 2004 r. Nr [...] umorzył postępowanie sądowe i zasądził na rzecz skarżącej 1200 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca , wobec uwzględnienia jej skargi w całości decyzją nr [...] z dn. 4 czerwca 2004 r. Dyrektora Izby Celnej w Toruniu, cofnęła skargę złożoną do Sądu i wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł. Wniosek o przyznanie z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego sześciokrotnej stawki minimalnej, stanowiącej powyższą kwotę, uzasadniła stopniem zawiłości sprawy oraz wymaganym nakładem pracy co wynikać miało w szczególności z faktu, że istotne znaczenie dla sprawy miały zagadnienia dotyczące wymiaru cła, rozstrzygnięte inną decyzją wydana w sprawie, z którą pełnomocnik musiał się także zapoznać. Zasądzając zaskarżonym postanowieniem kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawa nie należała do kategorii zawiłych, problem sprowadzał się do niewłaściwych ustaleń stanu faktycznego, a uznanie zasadności skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawiło, że pełnomocnik nie był angażowany w postępowaniu sądowym ponad czynność sporządzenia skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie dotyczącym wyłącznie kosztów postępowania, skarżąca wniosła o jego zmianę i zasądzenie kwoty 1800 zł tytułem ich zwrotu. Zarzuciła, że Sąd nie zasądził pozostałych kosztów postępowania związanych ze złożoną skargą , że stanowisko jakoby sprawa nie należała do zawiłych jest błędne a nawet gdyby przyjąć, iż sprawa nie była zawiła to w ocenie skarżącej zasługuje na zwrot kosztów zastępstwa przynajmniej w wysokości połowy stawki maksymalnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 194 § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz 1270 ), dalej p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie powyższym wymaganiom nie w pełni odpowiada, gdyż nie zawiera żadnego merytorycznego uzasadnienia, poza powołaniem się na zawiłość sprawy, zaś zarzut dotyczący braku zwrotu pozostałych kosztów postępowania nie jest zrozumiały, skoro wpis od skargi nie był wniesiony a profesjonalny pełnomocnik nie podał i nie udokumentował o jakie koszty chodzi. Wskazać trzeba, że zgodnie z postanowieniami § 2. ust. 1 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dn. 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z zm. ) jest zasadą, że opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne przewidziane w tym rozporządzeniu. Sąd może wprawdzie przyznać opłaty wyższe od minimalnych, ale tylko wówczas, gdy uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego ( § 2 ust. 2 rozp.). Zgodzić się należy z ocena dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, że sprawa nie należy do zawiłych ani ze względu na przedmiot, ani charakter. Także nakład pracy radcy prawnego nie był duży, skoro ograniczał się do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której podniesiony został zarzut procesowy, uznany następnie przez organ orzekający za uzasadniony. W tych warunkach zasądzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy kwoty 1200 zł z pewnością zapewnia zwrot kosztów postępowania. Wprawdzie w myśl § 2 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, w sytuacji gdy nie ma przesłanek z ust. 2 tego przepisu zwrot kosztów zastępstwa przyznaje się na poziomie stawek minimalnych jednakże kwestia czy zasądzona kwota nie jest nadmierna uchyla się spod oceny Sądu ze względu na treść art. 134 § 2 p. s. a. w zw. z art.193 p. s. a.. Biorąc powyższe pod uwagę, należało na mocy art. 184 p. s. a. w zw. z art. 197 § 2 p. s. a. orzec jak w sentencji postanowienia.

Uzasadnienie

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 4 sierpnia 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia Biura Handlowo-Usługowego [...] s. c.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

z dnia 5 lipca 2004 r. sygn. akt ISA/Bd 289/04

w sprawie ze skargi [...] s.c

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu

z dnia 24 marca 2004 r. [...]

w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu

postanawia

zażalenie na zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów postępowania sądowego oddalić

Uzasadnienie

Postanowieniem z dn. 5 lipca 2004 r. sygn. akt I SA / Bd 289/ 04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] s. c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dn. 24 marca 2004 r. Nr [...] umorzył postępowanie sądowe i zasądził na rzecz skarżącej 1200 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca , wobec uwzględnienia jej skargi w całości decyzją nr [...] z dn. 4 czerwca 2004 r. Dyrektora Izby Celnej w Toruniu, cofnęła skargę złożoną do Sądu i wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł. Wniosek o przyznanie z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego sześciokrotnej stawki minimalnej, stanowiącej powyższą kwotę, uzasadniła stopniem zawiłości sprawy oraz wymaganym nakładem pracy co wynikać miało w szczególności z faktu, że istotne znaczenie dla sprawy miały zagadnienia dotyczące wymiaru cła, rozstrzygnięte inną decyzją wydana w sprawie, z którą pełnomocnik musiał się także zapoznać.

Zasądzając zaskarżonym postanowieniem kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawa nie należała do kategorii zawiłych, problem sprowadzał się do niewłaściwych ustaleń stanu faktycznego, a uznanie zasadności skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawiło, że pełnomocnik nie był angażowany w postępowaniu sądowym ponad czynność sporządzenia skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie dotyczącym wyłącznie kosztów postępowania, skarżąca wniosła o jego zmianę i zasądzenie kwoty 1800 zł tytułem ich zwrotu. Zarzuciła, że Sąd nie zasądził pozostałych kosztów postępowania związanych ze złożoną skargą , że stanowisko jakoby sprawa nie należała do zawiłych jest błędne a nawet gdyby przyjąć, iż sprawa nie była zawiła to w ocenie skarżącej zasługuje na zwrot kosztów zastępstwa przynajmniej w wysokości połowy stawki maksymalnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 194 § 3 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz 1270 ), dalej p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zażalenie złożone w niniejszej sprawie powyższym wymaganiom nie w pełni odpowiada, gdyż nie zawiera żadnego merytorycznego uzasadnienia, poza powołaniem się na zawiłość sprawy, zaś zarzut dotyczący braku zwrotu pozostałych kosztów postępowania nie jest zrozumiały, skoro wpis od skargi nie był wniesiony a profesjonalny pełnomocnik nie podał i nie udokumentował o jakie koszty chodzi.

Wskazać trzeba, że zgodnie z postanowieniami § 2. ust. 1 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dn. 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z zm. ) jest zasadą, że opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne przewidziane w tym rozporządzeniu. Sąd może wprawdzie przyznać opłaty wyższe od minimalnych, ale tylko wówczas, gdy uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego ( § 2 ust. 2 rozp.).

Zgodzić się należy z ocena dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, że sprawa nie należy do zawiłych ani ze względu na przedmiot, ani charakter. Także nakład pracy radcy prawnego nie był duży, skoro ograniczał się do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której podniesiony został zarzut procesowy, uznany następnie przez organ orzekający za uzasadniony. W tych warunkach zasądzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy kwoty 1200 zł z pewnością zapewnia zwrot kosztów postępowania. Wprawdzie w myśl § 2 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, w sytuacji gdy nie ma przesłanek z ust. 2 tego przepisu zwrot kosztów zastępstwa przyznaje się na poziomie stawek minimalnych jednakże kwestia czy zasądzona kwota nie jest nadmierna uchyla się spod oceny Sądu ze względu na treść art. 134 § 2 p. s. a. w zw. z art.193 p. s. a..

Biorąc powyższe pod uwagę, należało na mocy art. 184 p. s. a. w zw. z art. 197 § 2 p. s. a. orzec jak w sentencji postanowienia.