Postanowienie NSA z 12 października 2004 r., GZ 47/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt V SA 462/03

Sprawa

w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2004r. sygn. akt V SA 462/03 wydanego w sprawie ze skargi Firmy Ortopedycznej "[...]" SA na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r., sygn. akt V SA 462/03, wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt V SA 462/03 odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.s.a.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Natomiast stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W myśl § 2 ust.3 pkt 13 cytowanego rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu prawa celnego – 500 zł. Z tych względów, na podstawie art. 221 w związku z art. 178 cytowanej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc zarzut naruszenia § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podał, iż przekazał sądowi skargę kasacyjną 19 maja 2004 r. i do chwili obecnej nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od złożonej skargi. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przepisy Działu V Rozdział - 2 koszty sądowe ustawy p.s.a. stanowią, że kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie, obowiązany jest uiścić koszty sądowe, w tym konkretnym wypadku będzie to wpis stały (art. 214 § 1 p.s.a.). W przeciwnym razie Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przepisy Działu V p.s.a. należą do kategorii norm o charakterze procesowym, które wraz z przepisami wykonawczymi wydanymi na ich podstawie stanowią spójną całość. Art. 230 § 1 p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość tak określonych wpisów ustalana jest w wydanym na podstawie art. 233 p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. - które zostało powołane wyżej. § 1 rozporządzenia statuuje, że wpis stosunkowy ustalany jest od wysokości należności pieniężnej objęty zaskarżonym aktem, czemu dano wyraz w pkt 1-4 podając wysokość wpisu zależną od wartości zaskarżenia. Natomiast w § 2 ust. 1-6 podano różne wysokości wpisu należnego bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W tej konkretnej sprawie z przyczyn, o których mowa wyżej wpis jest stały i wynosi 250 zł. Dodać należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których pobiera się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 i 2 p.s.a. i w tym przypadku ma zastosowanie ust. 2 § 5 rozporządzenia oraz od skargi kasacyjnej do której ten przepis rozporządzenia nie ma zastosowania. Art. 221 p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z wyżej przytoczonych powodów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 197 oraz art. 184 p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Skład

Sędzia NSA Maria Myślińska

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 12 października 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt V SA 462/03 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2004r. sygn. akt V SA 462/03 wydanego w sprawie ze skargi Firmy Ortopedycznej "[...]" SA na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r., sygn. akt V SA 462/03, wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt V SA 462/03 odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w Warszawie.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.s.a.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Natomiast stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W myśl § 2 ust.3 pkt 13 cytowanego rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu prawa celnego – 500 zł. Z tych względów, na podstawie art. 221 w związku z art. 178 cytowanej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną.

Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc zarzut naruszenia § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podał, iż przekazał sądowi skargę kasacyjną 19 maja 2004 r. i do chwili obecnej nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od złożonej skargi.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Przepisy Działu V Rozdział - 2 koszty sądowe ustawy p.s.a. stanowią, że kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie, obowiązany jest uiścić koszty sądowe, w tym konkretnym wypadku będzie to wpis stały (art. 214 § 1 p.s.a.). W przeciwnym razie Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Przepisy Działu V p.s.a. należą do kategorii norm o charakterze procesowym, które wraz z przepisami wykonawczymi wydanymi na ich podstawie stanowią spójną całość. Art. 230 § 1 p.s.a. przewiduje dwa rodzaje wpisów: wpis stosunkowy i wpis stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

Wysokość tak określonych wpisów ustalana jest w wydanym na podstawie art. 233 p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. - które zostało powołane wyżej. § 1 rozporządzenia statuuje, że wpis stosunkowy ustalany jest od wysokości należności pieniężnej objęty zaskarżonym aktem, czemu dano wyraz w pkt 1-4 podając wysokość wpisu zależną od wartości zaskarżenia. Natomiast w § 2 ust. 1-6 podano różne wysokości wpisu należnego bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności.

Stosownie do § 3 wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

W tej konkretnej sprawie z przyczyn, o których mowa wyżej wpis jest stały i wynosi 250 zł.

Dodać należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których pobiera się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 i 2 p.s.a. i w tym przypadku ma zastosowanie ust. 2 § 5 rozporządzenia oraz od skargi kasacyjnej do której ten przepis rozporządzenia nie ma zastosowania. Art. 221 p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczeniu opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Z wyżej przytoczonych powodów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 197 oraz art. 184 p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.