Postanowienie NSA z 5 października 2004 r., GZ 80/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2004r. sygn. akt 3/I SA/Ka 251-252/03

Skład

Sędzia NSA Edward Kierejczyk

Sprawa

w sprawie ze skargi M.W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z 12 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M. W. o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez II Urząd Skarbowy w Częstochowie po wydaniu powyższych, negatywnych decyzji w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był złożony w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi M. W. na wymienione decyzje i dlatego został rozpoznany zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Według tych przepisów wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi nie jest decyzja o wymiarze należności celnych, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy stanowiący podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, lecz decyzje odmawiające rozłożenia na raty oraz umorzenia należności celnych jako akty, nie nakładające na stronę obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że według art. 23 § 1, § 6 i § 8 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 368, ze zm.) o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka postanowieniem organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej), na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia (w tej sprawie do Ministra Finansów) i dopiero na jego postanowienie strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W zażaleniu M. W. domagała się zmiany lub uchylenia tego postanowienia, ponieważ należność główna z tytułu cła od sprowadzonego samochodu – który zresztą został skradziony – wynosiła 2.382,80 złotych i mimo spłacenia 723,61 złotych, od pozostałej kwoty przez kilkanaście lat są naliczane odsetki w wysokości niemożliwej do uregulowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł możliwości uwzględnienia zażalenia. Wobec lakonicznego wniosku M. W. z 30 czerwca 2004r. o wstrzymanie egzekucji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach mógł powiązać go ze skargą na wymienione decyzje z 20 stycznia 2003r. i oddalić z powodów ukazanych w uzasadnieniu postanowienia, dodatkowo informując o trybie ochrony interesów strony postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy z 30 sierpnia 2002r. sąd może bowiem wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu bądź czynności objętej skargą, jeżeli spełnione są określone w tym przepisie warunki. Gdyby natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach potraktował wniosek o wstrzymanie egzekucji jako całkowicie oderwany od sprawy ze skargi M. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z 20 stycznia 2003r., wówczas obowiązany byłby do jego odrzucenia. Przy zastosowaniu każdego z obu możliwych wariantów wniosku o wstrzymanie egzekucji, jego uwzględnienie nie było możliwe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzekł jak w sentencji.

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 5 października 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Sędzia NSA Edward Kierejczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2004r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2004r. sygn. akt 3/I SA/Ka 251-252/03 w sprawie ze skargi M. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami postanawia:

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 12 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M. W. o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez II Urząd Skarbowy w Częstochowie po wydaniu powyższych, negatywnych decyzji w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był złożony w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi M. W. na wymienione decyzje i dlatego został rozpoznany zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Według tych przepisów wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi nie jest decyzja o wymiarze należności celnych, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy stanowiący podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, lecz decyzje odmawiające rozłożenia na raty oraz umorzenia należności celnych jako akty, nie nakładające na stronę obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że według art. 23 § 1, § 6 i § 8 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 368, ze zm.) o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka postanowieniem organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej), na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia (w tej sprawie do Ministra Finansów) i dopiero na jego postanowienie strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W zażaleniu M. W. domagała się zmiany lub uchylenia tego postanowienia, ponieważ należność główna z tytułu cła od sprowadzonego samochodu – który zresztą został skradziony – wynosiła 2.382,80 złotych i mimo spłacenia 723,61 złotych, od pozostałej kwoty przez kilkanaście lat są naliczane odsetki w wysokości niemożliwej do uregulowania.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł możliwości uwzględnienia zażalenia. Wobec lakonicznego wniosku M. W. z 30 czerwca 2004r. o wstrzymanie egzekucji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach mógł powiązać go ze skargą na wymienione decyzje z 20 stycznia 2003r. i oddalić z powodów ukazanych w uzasadnieniu postanowienia, dodatkowo informując o trybie ochrony interesów strony postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy z 30 sierpnia 2002r. sąd może bowiem wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu bądź czynności objętej skargą, jeżeli spełnione są określone w tym przepisie warunki. Gdyby natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach potraktował wniosek o wstrzymanie egzekucji jako całkowicie oderwany od sprawy ze skargi M. Wisniewskiej na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z 20 stycznia 2003r., wówczas obowiązany byłby do jego odrzucenia. Przy zastosowaniu każdego z obu możliwych wariantów wniosku o wstrzymanie egzekucji, jego uwzględnienie nie było możliwe.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzekł jak w sentencji.