Postanowienie NSA z 10 listopada 2004 r., GZ 97/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3264/03

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 8 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: - uchylić zaskarżone postanowienie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3264/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /zwaną dalej p.p.s.a/., odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. z dnia 17 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł, która nie została prawidłowo uiszczona przez składającego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego adwokatem. Zdaniem Sądu opłata powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwego, a nie na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. W zażaleniu na to postanowienie Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 173 § 1, art. 177 § 1 w związku z art. 219 § 1 i 2 oraz art. 221 § 1 p.p.s.a., § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) i art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 78 i oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego zarzutu Strona skarżąca powołała się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł została wniesiona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Skarżącej należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wskazuje, że za tym stanowiskiem przemawia pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2003 r. (sygn. akt: III KZ 63/02), iż "to, w której kasie, którego sądu Rzeczypospolitej Polskiej strona wpłaci sumę opłaty sądowej od kasacji nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia dochowania ustawowego terminu do opłacenia kasacji. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223) w sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 177 § 1 w zw. z art. 219 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2004 r. Bezsporne jest również, że wpis od tej skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł został uiszczony przelewem przez Stronę skarżącą w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie V SA 3508/03. Nie można zatem przyjąć, że spełnione są warunki o których mowa w art. 221 p.p.s.a., uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej. Z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Należy także mieć na uwadze cel przepisu art. 221 p.p.s.a., którym jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA. Ponadto należy zauważyć, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 p.p.s.a. z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. mr

Skład

Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz

Uzasadnienie

Postanowienie

Dnia 10 listopada 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3264/03 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o.

na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 8 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a:

• uchylić zaskarżone postanowienie -

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3264/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /zwaną dalej p.p.s.a/., odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. z dnia 17 sierpnia 2004 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł, która nie została prawidłowo uiszczona przez składającego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego adwokatem. Zdaniem Sądu opłata powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwego, a nie na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej.

W zażaleniu na to postanowienie Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 173 § 1, art. 177 § 1 w związku z art. 219 § 1 i 2 oraz art. 221 § 1 p.p.s.a., § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) i art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 78 i oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu tego zarzutu Strona skarżąca powołała się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł została wniesiona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Skarżącej należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wskazuje, że za tym stanowiskiem przemawia pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2003 r. (sygn. akt: III KZ 63/02), iż "to, w której kasie, którego sądu Rzeczypospolitej Polskiej strona wpłaci sumę opłaty sądowej od kasacji nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia dochowania ustawowego terminu do opłacenia kasacji. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223) w sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 177 § 1 w zw. z art. 219 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2004 r. Bezsporne jest również, że wpis od tej skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł został uiszczony przelewem przez Stronę skarżącą w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie V SA 3508/03. Nie można zatem przyjąć, że spełnione są warunki o których mowa w art. 221 p.p.s.a., uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej.

Z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu.

Należy także mieć na uwadze cel przepisu art. 221 p.p.s.a., którym jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA.

Ponadto należy zauważyć, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.).

Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 p.p.s.a. z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

mr