Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1533/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną N. z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 26 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 230/11 oddalającego skargę N. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 31 stycznia 2011 r. nr... w przedmiocie podatku od towarów i usług.
2. W piśmie z 4 maja 2013 r. strona złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku NSA, wnosząc o stwierdzenie jego niezgodności z art. 2, art. 9, art. 28, art. 131, art. 132 ust. 1 pkt b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 poz. 1 ze zm.) oraz art. 10 i art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1533/11 podlega odrzuceniu.
3. W art. 285e § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270; dalej p.p.s.a.) ustawodawca określił szczególne wymogi, jakie powinna spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wymogi te są elementami konstrukcyjnymi tej skargi, a zatem w przypadku ich niespełnienia skarga nie może podlegać sanacji poprzez ewentualne wezwanie strony do uzupełnienia powstałych w tym zakresie braków. Jednym z tych wymogów jest, stosownie do art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a., uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.
Wymóg ten dotyczy również przypadku wskazanego w art. 285a § 3 p.p.s.a., na podstawie którego wniesiono rozpoznawaną skargę. W tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 22 lutego 2012 r., sygn. akt I FNP 5/11, stwierdzając, że element konstrukcyjny skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jakim jest wymieniony w art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, nie został ograniczony do skarg, o których mowa w art. 285a § 1 i 2 p.p.s.a. (a więc skarg dotyczących prawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych). Brak bezpośredniego wskazania na wyrządzenie szkody w art. 285a § 3 p.p.s.a. nie może prowadzić do odmiennych wniosków, gdyż wykładnia tego przepisu wyraźnie wskazuje, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako co do zasady niedopuszczalna, podlega zaostrzonym (a nie złagodzonym) wymogom względem takiej skargi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.
Na to, że wymóg wyrządzenia stronie szkody przez wydanie skarżonego orzeczenia obejmuje również skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje także art. 285d p.p.s.a., który jednoznacznie i bez różnicowania skarg ze względu na podstawę prawną ich składania (art. 285a § 1, 2 lub 3 p.p.s.a.), zawiera wymóg wyrządzenia stronie wydaniem orzeczenia szkody.
4. W niniejszej sprawie Minister Finansów udzielił stronie interpretacji indywidualnej, w której nie zgodził się z poglądami skarżącej w zakresie interpretacji przepisów unijnych. W tej sytuacji strona zaskarżyła interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, który skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zaś skargę kasacyjną strony od wyroku Sądu pierwszej instancji. Skarżąca w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku NSA, nie wskazała, jaką szkodę w związku z tym orzeczeniem poniosła. Przedstawiła jedynie orientacyjnie, na jaką wartość szacuje podatek VAT od usług, które nabywa.
5. Brak jest zatem spełnienia przesłanki z art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. Po pierwsze, strona w żaden sposób wskazała, a następnie nie uprawdopodobniła (tj. nie przekonała Sądu o prawdopodobieństwie powstania szkody), że poniosła czy też poniesie szkodę. Szkoda w rozumieniu art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. dotyczy obu jej postaci - damnum emergens (szkoda rzeczywista) oraz lucrum cessans (utracone korzyści). Nie spełnia zaś omawianego wymogu odwołanie się do szkody hipotetycznej (ewentualnej), która jeszcze nie wystąpiła, bowiem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy zapobieganiu szkodzie mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV, LEX)
Po drugie, aby spełnić omawiany wymóg nie jest wystarczające wskazanie szkody jako takiej, bowiem jej podstawą musiałby być właśnie skarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. wyraźnie wynika bowiem, że chodzi o uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Oznacza to, że strona musiałaby wskazać nie tylko na szkodę, ale i na istnienie bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy skarżonym orzeczeniem a tą szkodą.
Po trzecie, trudno przyjąć, aby sprawa dotycząca interpretacji indywidualnej w ogóle mogła wyrządzić szkodę, zarówno w zakresie damnum emergens, jak i lucrum cessans. Z natury rzeczy wynika bowiem, że sprawa sądowoadministracyjna dotycząca kontroli interpretacji indywidualnej czy też odmowy jej udzielenia nie może bezpośrednio wyrządzić wymiernej szkody, nawet gdyby wydane orzeczenie było niezgodne z prawem. Mając bowiem na uwadze charakter prawnopodatkowy interpretacji indywidualnych oraz implikacji związanych ze stosowaniem się do ich treści (a przede wszystkim brak wiążącego wnioskodawcę charakteru interpretacji) nie będzie możliwe co do zasady uprawdopodobnienie szkody, o której mowa w art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I FNP 3/11).
- 6. Mając powyższe na względzie, należy uznać, że badana skarga nie spełnia wymogu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, brak w niej bowiem elementu konstrukcyjnego, jakim jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, a więc wymogu z art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a., co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi stosownie do art. 285h § 1 p.p.s.a., jako niespełniającej wymagań określonych w art. 285e § 1 tej ustawy.
- 7. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 285h § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.