Uzasadnienie
Skargi o wznowienie postępowania wniesione przez S. K. oraz przez S. S. sp. z o.o. w S. w jednym piśmie, zatytułowanym "wniosek", dotyczą postanowienia z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I FNP 3/14, w którym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285h § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną przez S. K. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I FNP 3/04 NSA wskazał, że S. K. nie był stroną postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 35/13, albowiem dotyczyło ono skargi NZOZ N. Z. P. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług. Z tego też względu NSA uznał, że wniesiony przez S. K. środek prawny jest niedopuszczalny z przyczyn podmiotowych, co skutkowało jego odrzuceniem.
W skargach o wznowienie postępowania S. K. działając we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik S. S. sp. z o.o. w S. wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 Ppsa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przed przystąpieniem do zbadania kwestii dopuszczalności złożonych skarg o wznowienie postępowania należy wskazać, że postanowienie, którego dotyczą, zostało wydane w następstwie stwierdzenia, iż S. K. nie był stroną postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 35/13,w którym przyjęto, że NZOZ N. Z. P. w S. nie ma zdolności sądowej w sprawach z zakresu podatku od towarów i usług. O ile zatem S. K. ma niewątpliwie, znajdujący oparcie w przepisach procesowych, interes prawny by kwestionować w trybie nadzwyczajnym prawidłowość tego orzeczenia, dotyczącego jego statusu prawnego, o tyle interes prawny S. S. sp. z o.o. w S. nie został w tej sprawie wykazany. Wymieniony podmiot nie posiada bowiem interesu prawnego w sprawie dotyczącej legitymacji S. K. do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie wykazał również interesu prawnego w sprawie pierwotnie zainicjowanej skargą przez NZOZ N. Z. P. w S. Z przedstawionej uchwały zarządu N. sp. z o.o. w K. z dnia 15 października 2012 r. w sprawie planu podziału tej spółki nie wynika bowiem, że na spółkę nowo zawiązaną – S. S. sp. z o.o. w S. przeszły prawa i obowiązki spółki dzielonej N. sp. z o.o. w K. związane z działalnością leczniczą jej jednostki organizacyjnej - NZOZ N. Z. P. w S. Stosownie do treści art. 50 § 1 Ppsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Brak interesu prawnego powoduje niedopuszczalnosć skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. Powołane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu wznowieniowym (art. 276 Ppsa). Z tego też względu skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez S. S. sp. z o.o., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Odrzuceniu, aczkolwiek z innych przyczyn, podlegała również skarga o wznowienie postępowania S. K., albowiem nie została oparta na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowieniowych, wymienionych w art. 271-273 Ppsa. W treści skargi wnoszący ją wskazał wprawdzie art. 273 § 2 i 3 Ppsa, a także powołał szereg orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych, jednakże żadne z nich nie dotyczyło rozpoznawanej sprawy, nie miało również związku z postępowaniem w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz powodami jej odrzucenia. Reasumując, wnoszący skargę o wznowienie nie powołał okoliczności faktycznych, środków dowodowych oraz prawomocnych orzeczeń, które mogłyby podlegać analizie w kontekście zaistnienia przesłanek wznowieniowych, o których mowa w art. 273 § 2 i 3 Ppsa. To z kolei powodowało, że na podstawie art. 280 § 1 Ppsa skarga S. K. o wznowienie postępowania również podlegała odrzuceniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 oraz art. 280 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.